ايشان دو پسر از خود به جاى گذاردند : امام ابو محمد حسن عسكري ( ٧ ) كه زهد و دانش والايى داشت ، و پدر امام محمد مهدى امام دوازدهم شيعيان است ، و همان قائم منتظَر آنهاست و از كنيزى به نام نرجس به دنيا آمده است . برادر ايشان [ امام‌عسكري ( ٧ ) ] هم ابوعبد الله جعفر و ملقّب به كذاب بود ، زيرا بعد از برادرش حسن امامت او را ادعا نمود . »

ابن عنبه در الفصول الفخرية - كه به فارسى چاپ شده - نيز مي‌نگارد : « ابو محمد حسن كه او را عسكرى گويند - و عسكر سامراست : متوكل او و پدرش را از مدينه به سامرا آورد و زندانى كرد . او يازدهمين امام از امامان دوازده گانه و پدر محمد مهدي ( ٧ ) دوازدهمين آنهاست . »

و . نسب شناس زيدى سيد ابو الحسن محمد حسينى يمانى صنعانى از سرشناسان قرن يازدهم ، وى در مشجّره‌ى خود ذيل نام امام على النقى نام پنج پسر را مي‌نويسد : امام‌عسكري ( ٧ ) ، حسين ، موسي ، محمد و علي . و در ذيل نام امام‌عسكري ( ٧ ) مي‌نويسد : محمد بن . . . و در مقابل آن منتظَر شيعه .

ز . محمد امين سويدى م ١٢٤٦ در سبائك الذهب فى معرفة قبائل العرب مي‌نويسد : « محمد مهدى به هنگام وفات پدر پنج ساله بود . او قامتى ميانه و چهره و مويى زيبا داشت ، بيني‌اش برجستگى داشت و پيشاني‌اش نورانى بود . »

ح . نسب شناس معاصر محمد ويس حيدرى سورى در الدرر البهية فى أنساب الحيدرية و الأويسية مي‌نگارد : « امام حسن عسكري : در مدينه و به سال ٢٣١ به دنيا آمد و در سال ٢٦٠ در سامرا از دنيا رفت .

امام محمد مهدي : هيچ فرزند و نسلى براى او ذكر نكرده‌اند . »

در حاشيه‌ى عبارت اخير نوشته است : « او در نيمه‌ى شعبان سال ٢٥٥ به دنيا آمد و مادرش نرجس نام داشت . درباره‌اش گفته‌اند : يك رنگ [ و بدون شائبه در رنگ ] ، پيشانى آشكار ، ابروانى با فاصله ، گونه كشيده و بيني‌اش داراى برجستگى است . بلند قامت ، زيبا روى و بسان شاخت‌ى درخت بان است . پيشاني‌اش چونان ستاره‌اى درخشان است ، در گونه‌ى راست خالى به مانند دانه‌ى مشك بر سفيدى نقره دارد ، موهايى دارد كه به نرمه‌ى گوش