فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٤٨٩

اين امر قيام كند . »

كافى ١ / ٣٧٠ از منصور صيقل : « من و حارث بن مغيره و گروهى از اصحاب خود نشسته بوديم و امام صادق ( ٧ ) كلام ما را مي‌شنيد . ايشان فرمودند : به چه مشغول هستيد ؟ هيهات ، هيهات ، نه به خدا قسم آنچه ديده بدان دوخته‌ايد واقع نخواهد شد ، تا آنكه غربال شويد . نه به خدا سوگند آنچه بدان ديده دوخته‌ايد به وقوع نخواهد پيوست ، تا آنكه امتحان شويد . نه به خدا قسم آنچه بدان ديده دوخته‌ايد واقع نمي‌شود ، مگر بعد از آنكه جداسازى شويد .

نه به خدا قسم آنچه ديده بدان داريد رخ نخواهد داد ، مگر پس از نوميدي . نه به خدا قسم آنچه ديده بدان دوخته‌ايد واقع نخواهد گشت ، مگر پس از آنكه تيره بخت تيره بخت شود و سعيد سعيد . » ( ١ ) ( ١ ) . همان منبع حديث ديگرى را كه مشابه اين حديث است از منصور روايت مي‌كند .

براى مؤمن فرقى نمي‌كند پيش از ظهور بميرد يا پس از آن

كافى ١ / ٣٧١ روايت مي‌كند : « ابو بصير از امام صادق ( ٧ ) سؤال كرد : آيا شما چنين مي‌بينيد كه من قائم ( ٧ ) را درك خواهم كرد ؟ ايشان فرمودند : اى ابو بصير ! آيا امامت را نمي‌شناسي ؟ گفتم : آري ، به خدا قسم ، امام من شماييد و دست حضرت را گرفت . ايشان فرمودند :

اى ابو بصير ! به خدا سوگند چه باكى دارى كه در جهاد در كنار قائم ( ٧ ) با شمشيرى كه آن را در آغوش گرفته‌اى حضور نداشته باشي ؟ »

همان ٨ / ١٤٦ از مالك جهنى نقل مي‌كند : « امام صادق ( ٧ ) به من فرمود : اى مالك !

آيا نمي‌پسنديد كه نماز را برپا داريد ، زكات را بپردازيد و [ زبان خود ، يا دستان خود را از معاصى ] نگاه داريد و داخل بهشت شويد ؟ اى مالك ! هيچ قومى نيست كه در دنيا اعتقاد به پيشوايى داشته باشند ، جز آنكه روز قيامت در حالى مي‌آيند كه او آنان را لعنت كند و آنها هم او را ،

مگر شما و كسانى كه مانند شمايند . اى مالك ! سوگند به خدا كسى از شما كه بر [ اعتقاد به ] اين امر [ امامت ] بميرد شهيد است و به منزله‌ى كسى است كه با شمشيرش در راه خدا

ضربه زند . »