به زير انداختند ، آنگاه بالا آورده فرمودند : حكومت بنى عباس مكر و خدعه است ، از بين مي‌رود تا آنجا كه گفته شود : هيچ اثرى از آن نماند ، و باز مي‌گردد تا آنجا كه گفته شود : هيچ مشكلى براى آن پيش نيامده است . »

همان / ٣٠٣ از حسن بن جهم صريحتر از آن را نقل مي‌كند : « به امام رضا ( ٧ ) گفتم : خداوند امورتان را سامان دهد ، اينان مي‌گويند : سفيانى در حالى قيام مي‌كند كه حكومت

بنى عباس از بين رفته است ، فرمودند : دروغ مي‌گويند ، او در حالى قيام خواهد كرد كه حكومت اينان پا برجاست . »

ارشاد / ٣٦٤ از عبد الله بن مغيره از حضرت صادق ( ٧ ) : « هنگامى كه قائم از آل محمد ( : ) قيام كند ، پانصد تن از قريش را گردن مي‌زند ، سپس پانصد نفر [ ديگر ] را گردن مي‌زند ، آنگاه پانصد تن ديگر را و اين كار را شش بار انجام خواهد داد ، گفتم : آيا اينان [ بنى عباس ] به اين تعداد خواهند رسيد ؟ فرمودند : آري ، از اينان و غلامانشان . »

غيبت شيخ طوسى / ١١٦ از عبيدالله بن شريك نقل مي‌كند : « امام‌حسين ( ٧ ) بر حلقه‌اى از بني‌اميه كه در مسجد پيامبر ( ٦ ) نشسته بودند گذشتند و فرمودند : بدانيد ! به خدا سوگند دنيا به پايان نمي‌رسد تا آنكه خداوند مردى از من را برانگيزد كه از شما هزار نفر ، و با آن هزار نفر هزار تن [ ديگر ] و با آن هم هزار نفر را بكشد .

گفتم : فدايت شوم ، اينان - اولاد فلانى و فلانى - به اين تعداد نمي‌رسند !

فرمودند : واى بر تو ، در آن زمان از صلب مردى كذا و كذا مرد خواهد بود و غلامشان نيز در ميانشان به همين سرنوشت دچار خواهد شد . »

اين احاديث صراحت دارد كه حكومت اين دو سلسله تا زمان ظهور ادامه دارد ، با وجود آنكه امامان ( : ) از پايان يافتن حكومت بني‌اميه خبر داده‌اند ، لذا مي‌بايست گفت كه مقصود از اينان ، خطّ دشمنى با اهل‌بيت ( : ) است كه تا ظهور امتداد دارد .

علاوه بر اين قرينه‌ى معنوي ، قرائن لفظى نيز در دست است كه سخن از حكومت آل فلان قبل از ظهور دارد ، قرب الاسناد / ١٦٤ از احمد بن محمد بن ابى نصر از امام رضا ( ٧ ) روايت مي‌كند : « پيش از اين امر نشانه‌هايى است ؛ [ از جمله : ] حادثه‌اى كه بين دو حرم رخ مي‌دهد ،