و اينكه گفتي : اين دو با هم براى كسى نخواهد بود ، فرموده‌ى خدا : فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى نساء / ٥٤

، ما به تحقيق به آل ابراهيم كتاب ، حكمت و پادشاهى عظيمى داديم ؛ چه مي‌شود ؟ كتاب [ دليل ] نبوّت است ، حكمت سنّت ، پادشاهى خلافت ، و ما آل ابراهيم . امر و سنّت الهى در ما و آنها يكسان جريان دارد .

اين سخن تو : استدلال ما شبهه‌ناك است ؛ به خدا قسم كه دليل ما از خورشيد و ماه روشن‌تر است و تو هم اين را مي‌داني . و ليكن تو تكبّر ورزيدي ، و قتل برادر ، جد ، عمو و دايي‌ات به دست ما موجب روى تافتن تو شده است . بر آن استخوان‌هاى پوسيده و ارواحى كه در هاويه سقوط كرده‌اند گريه نكن و به خاطر خون‌هايى كه به جهت شرك حلال شمرده شد و اسلام براى آنها ارزشى قائل نشد غضب ننما .

و اما اينكه گفتي : مردم بر ما اجتماع ننمودند ، هر آينه آنچه آنان از آن محروم شدند بيش از آن چيزى است كه ما محروم شديم ، هر امرى كه زمان نتيجه گيري‌اش فرا رسد حقّ آن مي‌ماند و باطل آن از بين مي‌رود .

اينكه گفتي : ما بر اين پنداريم كه حكومت و مهدى داريم ، پندار در كتاب خدا شك است ، او مي‌فرمايد : زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنّ ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى تغابن / ٧

، كسانى كه كفر ورزيدند ، پنداشتند

كه هرگز برانگيخته نخواهند شد ، بگو : آري ، سوگند به پروردگارم ، حتماً برانگيخته خواهيد شد ؛ همه گواهى مي‌دهند كه براى ما پادشاهى و مهديى خواهد بود كه اگر از دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد ، خدا او را براى امر خود برخواهد انگيخت و او زمين را همان گونه كه از ظلم و جور پر شده ، از عدل و داد آكنده خواهد ساخت .

اگر شما يك روز حكومت كنيد ، ما دو روز حكومت خواهيم كرد ، اگر شما يك ماه پادشاهى داريد ، ما دو ماه ، و اگر شما يك سال ، ما دو سال .

و اينكه گفتي : مهدى همان عيسى بن مريم است ؛ بدان كه عيسى براى [ نابود كردن ]