الهداية الكبرى / ٧٤ از مفضل بن عمر نقل مي‌كند : « به مولايم امام صادق ( ٧ ) گفتم : لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ، ولى رسول‌خدا ( ٦ ) بر تمام اديان غلبه نيافت ، فرمودند : اى مفضل ! اگر چنين بود ، مجوسيت ، نصرانيت ، يهوديت ، صابئه و هيچ فرقه‌اى نمي‌بود ، و هيچ گونه مخالفت ، شك ، شرك ، پرستشگران بت‌ها ، لات ، عزّي ، پرستشگران خورشيد ، ماه ، ستارگان ، آتش و سنگ وجود نداشتند ، اين آيه : لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ، در اين روز خواهد بود ، و اين مهدى و اين رجعت است ، و همان فرمايش خداست : وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِله . »

پايان يافتن جنگ‌ها تنها بر دست حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )

خصال ٢ / ٥٧٢ از مكحول از اميرالمؤمنين ( ٧ ) روايت مي‌كند : « به خاطر سپارندگان از ياران پيامبر محمد ( ٦ ) مي‌دانند كه در ميان آنان كسى نيست كه منقبتى داشته باشد جز آنكه من نيز با او شريك هستم و بر او برترى دارم ، و من هفتاد منقبت دارم كه احدى از آنها با من در آن شراكت ندارد .

من گفتم : يا اميرالمؤمنين ! آنها را برايم بيان بفرماييد ، فرمودند : . . . اما پنجاه و سوم ؛ خداوند تبارك و تعالى دنيا را به پايان نمي‌رساند تا آنكه قائم از ما قيام كند ، دشمنان ما را مي‌كشد ، جزيه نمي‌پذيرد ، صليب و صنم را در هم مي‌شكند ، جنگ پايان مي‌پذيرد ، براى دريافت مال فراخوان مي‌دهد ، و آن را به تساوى قسمت مي‌كند ، و در ميان رعيت به عدالت رفتار مي‌نمايد . »

نگارنده : در فصل : ( ثابت قدمان تا ظهور امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ) ، احاديثى در تفسير آيه‌ي : حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى محمد ( ٦ ) / ٤

، تا در جنگ ، اسلحه بر زمين گذاشته شود [ و به پايان رسد ] ، گذشت ، كه در روايات سنى به نزول مسيح ( ٧ ) و خروج دجال تفسير شده است .

كافى ٥ / ١٠ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « شخصى از دوستداران ما از پدرم ( ٧ ) در مورد جنگ‌هاى اميرالمؤمنين ( ٧ ) سؤال كرد ، ايشان فرمودند : خدا محمد ( ٦ ) را با پنج شمشير