فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٢١

به هلاكت مي‌رسانيم يا آن را سخت عذاب مي‌كنيم . اين [ عقوبت ] در كتاب [ الهي ] به قلم رفته است . و آنچه در اين آيه آمده امرى عام است و اختصاصى به بصره ندارد ، و ممكن است در رجعت

و پيش از قيامت باشد .

شيصباني ، طاغوت عراق پيش از سفياني

غيبت نعمانى / ٣٠٢ از جابر جعفى روايت مي‌كند : « از امام باقر ( ٧ ) درباره‌ى سفيانى پرسيدم ، فرمودند : شما سفيانى را درك نخواهيد كرد تا آنكه پيش از او شيصبانى خروج كند . او از عراق خروج مي‌كند . همانسانى كه آب مي‌جوشد او نيز مي‌جوشد [ و به طور ناگهانى قدرت را به دست مي‌گيرد ] و بزرگان شما را - كه بر او وارد مي‌شوند - مي‌كشد . پس از آن منتظر سفيانى و خروج قائم ( ٧ ) باشيد . »

اين اوصاف ظاهراً بر صدام منطبق است . حال اگر در اين عصر يا نزديك به آن ، و پس از او سفيانى در شام ظاهر شود ، اين نتيجه به دست مي‌آيد كه صدام همان شيصبانى عراق بوده است .

حسنى موعود

سخن از حسنى در احاديثى چند آمده است . برخى حسنى نفس زكيه را نام مي‌برد ،

و گذشت كه نفس زكيه عنوانى است براى سه نفر ؛ يكى در پشت كوفه [ نجف ] ، يكى مدينه و ديگرى در مكه .

بعضى روايات سخن از حسني‌اى مي‌راند كه كشته مي‌شود ، و ممكن است همان حسنى باشد كه در پشت كوفه به قتل مي‌رسد ، و در برخى حسنى مكه و مدينه ذكر مي‌شود .

در روايات منابع اهل سنّت حسنى نام خراسانى است ، و اوست كه وارد عراق مي‌شود ، با حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) بيعت كرده و پرچم ايران را تسليم ايشان مي‌كند .

شيخ مفيد ( رحمه الله ) در ارشاد ٢ / ٣٦٨ مي‌نويسد : « از جمله علائم ، خروج سفيانى و قتل حسنى است . »

اين سخن دلالت بر قتل بزرگى حسنى دارد ، ولى منطقه‌ى او را تعيين نمي‌كند ، و ممكن است عراقى باشد .