فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١١٩٩

نگاشت . لكن حسادت بر جايگاه حسين بن روح نوبختى وى را بر آن داشت كه ترك

مذهب كند . . .

ابو المفضل شيبانى درگذشته به سال ٣٨٧ اين كتاب را از او روايت مي‌كند . پدر شيخ صدوق نيز آن را - البته به استثناء روايت گواهى بدون علم شخص براى برادرش - از او روايت كرده است . »

همان ٢١ / ١٨٧ : « [ كتاب ] المعارف ؛ اثر ابو جعفر محمد بن على شلمغانى معروف به

ابن ابى عزاقر . »

برخي ( ١ ) ( ١ ) . آيت الله سيد حسن صدر كاظمي ( رحمه الله ) درگذشته به سال ١٣٥٤ در كتاب فصل القضاء . م

معتقدند كتاب التكليف شلمغاني ، همان كتاب فقه الرضا مي‌باشد . بنابراين احتمال ، تأييد آن كتاب توسط سفير امام ( ٧ ) تأييد اين يك را نيز به دنبال دارد ، به خصوص آنكه مصادر بسيار ديگري ، احاديث و فتاواى موجود در آن را تأييد نموده است .

مخمّسه‌ى حلوليه ( )

مخمّسه‌ى حلوليه ( ٢ ) ( ٢ ) . از آنجا كه پيشتر ياد شدند ، سخن از آنان به ميان آمد .

اصل اين باور ، برگرفته از مذهب حلول مجوسى است . مخمسه بر اين باورند كه مصالح عالم بر عهده‌ى سلمان فارسي ، مقداد ، عمار ، ابوذر و عمر بن اميه‌ى ضمرى گذاشته شده است . ( ٣ ) ( ٣ ) . خلاصة الاقوال علامه‌ى حلى / ٣٦٤

آنان بعدها اين اعتقاد را در مورد پيامبر ، اميرالمؤمنين ، حضرت زهرا و امام حسن و امام‌حسين ( : ) پياده كردند !

شايد نخستين كسى كه به نشر اين باور در بغداد پرداخت ، احمد بن هلال كرخى باشد كه پيروانش را كرخيه يا كرخيان گويند ، همو كه توسّط امام زمان ( ٧ ) لعنت شد .

شيخ طوسى در غيبت / ٤١٤ مي‌فرمايد : « كرخيان ، مخمسه بودند و احدى از شيعيان در آن ترديدى ندارد . ابو دلف نيز چنين اعتقادى داشت و مي‌گفت : سرورمان شيخِ صالح - يعنى ابوبكر بغدادى - مرا از مذهب ابو جعفر كرخى به مذهب صحيح هدايت كرد . جنون ابو دلف و حكايات فساد عقيده‌ى او بيش از آن است كه به شمارش آيد . »