فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٢٢٢

يسير بنصر الله من بيت ربه * على سؤدد منه وأمر مسبَّب

يسير إلى أعدائه بلوائه * فيقتلهم قتلا كحرَّانَ مغضب

فلما روي أنّ ابن خولةَ غائبٌ * صرفنا إليه قولنا لم نكذّب

وقلنا هو المهدي والقائم الذي * يعيش به من عدله كل مُجدِب

فإن قلت لا فالحق قولك والذي * أمرت فحتمٌ غير ما متعصب

وأشهد ربى أن قولك حجة * على الناس طُرّاً من مطيع ومذنب

بأن ولى الأمر والقائمَ الذي * تطلُّع نفسى نحوه بتطرّب

له غيبةٌ لابد من أن يغيبها * فصلّى عليه الله من متغيب

فيمكث حيناً ثم يظهر حينه * فيملك من في شرقها والمغرِّب

بذاك أدين الله سرّاً وجهرةً * ولستُ وإن عوتبتُ فيه بمعتّب

اى كسى كه سوار بر شترى تندرو و تنومند كه با آن هر بيابانى در نورديده مي‌شود ،

رهسپار مدينه‌اي

اگر خداوند تو را هدايت كرد و جعفر را ديدي ، به آن ولى خدا و فرزند امام پاك و مطهّر بگو :

بدان اى امين خدا و پسر امين او ! كه من به درگاه خداوند رحمان توبه مي‌كنم ، و آنگاه بازگرد

از آن عقيده‌اى كه بر آن پافشارى داشتم و آشكارا با مخالفان آن ستيزه مي‌كردم ، به سوى شما باز مي‌گردم

باورى كه من درباره‌ى پسر خوله [ محمد بن حنفيه ] داشتم و بر آن اصرار مي‌ورزيدم ، به خاطر عناد با خاندان پيامبر پاك نبود

و ليكن [ بدان جهت بود كه ] از وصى پيامبر روايت كرده‌ايم و او در آنچه گفته دروغ

نگفته است

او گفته كه ولى امر مفقود و مستور مي‌شود ، به مانند كسى كه هراسان و منتظر است

پس اموال او را قسمت مي‌كنند ، چنان كه گويا در ميان خروارها خاك دفن شده است

او مدت زمانى درنگ مي‌كند و آنگاه مانند ستاره‌ى جدى كه از پشت افق آشكار مي‌شود ، ظهور مي‌كند