مناطقى ديگر برود ، آنگاه افزودند : با مدينه چه كار داريد ، و حال آنكه لشكر آن فاسق آهنگ آن را خواهند كرد ؟ لكن به مكه برويد كه محلّ اجتماع شماست . فتنه‌ى او تنها به مدّت باردارى زن - نُه ماه - است ، و اگر خداوند بخواهد از آن تجاوز نخواهد نمود . »

چون سفيانى خروج كرد ، به سمت ما بياييد

كافى ٨ / ٢٧٤ از فضل كاتب نقل مي‌كند : « در حضور امام صادق ( ٧ ) بودم كه نامه‌ى ابومسلم خراسانى رسيد ، ايشان [ به قاصد ] فرمودند : نامه‌ات جوابى ندارد ، از نزد ما بيرون رو .

ما با يكديگر آرام آرام صحبت مي‌كرديم ، ( ١ ) ( ١ ) . ظاهراً در اين باره صحبت مي‌كردند كه چرا امام ( ٧ ) حاضر نشدند حتى نامه‌ى او را بخوانند . م

ايشان فرمودند : درباره‌ى چه با هم آرام آرام سخن مي‌گوييد ؟ اى فضل ! خداوند كه ذكر او عزيز است به خاطر شتاب بندگان شتاب نمي‌كند ،

و البته كه بر كندن يك كوه از موضعش ، آسانتر از از ميان بردن حكومتى است كه مدّت آن پايان نيافته است .

سپس فرمودند : فلان بن فلان - تا آنكه به هفتمين شخص از فرزندان فلان رسيدند - [ پيش از قائم ما حكومت خواهند داشت ] . ( ٢ ) ( ٢ ) . سخن در رابطه با بنى عباس است و اينكه حكومت اينان قبل از خروج قائم ماست . م

من گفتم : فدايت شوم ، نشانه‌ى ميان ما و شما [ براى ظهور ] چه خواهد بود ؟ ايشان فرمودند : اى فضل ! حركتى از خود نشان نده تا آنكه سفيانى خروج كند ، پس چون خروج كرد ما را اجابت كنيد - و اين را سه بار فرمودند - ، و او حتمى است . »

اثبات الوصية / ٢٢٦ از ابو بصير از امام باقر ( ٧ ) : « آنچه بدان اميد داريد واقع نخواهد شد ، تا آنكه سفيانى بر چوب‌هاى آن ( ٣ ) ( ٣ ) . ظاهراً مقصود دمشق است .

سخنرانى كند . پس چون چنين امرى رخ داد ، قائم

آل محمد ( ٧ ) از سمت حجاز به سوى شما بيايد . »

كافى ٨ / ٢٦٤ از عيص بن قاسم از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « تقواى خداوند - كه يگانه است و هيچ شريكى ندارد - را پيشه كنيد و بر خود مراقب باشيد ، زيرا به خدا سوگند [ ممكن است ] مردى باشد كه گله‌اى گوسفند دارد و بر آن چوپانى گمارده باشد ، حال اگر او مردى