غيبت نعمانى / ١٤٠ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « در روزگار اميرالمؤمنين ( ٧ ) فرات فزون و لبريز شد ، از اين رو خود و دو پسرشان حسن و حسين ( ٨ ) آمدند و از كنار ثقيف عبور كردند ، آنها گفتند : على آمده تا [ فزوني ] آب را بازگرداند .

ايشان فرمودند : بدانيد ! به خدا قسم من و اين دو پسرم به قتل خواهيم رسيد ، و به طور حتم خدا مردى از فرزندان مرا در آخرالزمان خواهد فرستاد كه خونخواهى ما كند . او براى تمييز اهل ضلالت غائب خواهد شد ، تا جايى كه نادان گويد : خدا هيچ نيازى به آل محمد ندارد . »

نهج‌البلاغة / ١٤٥ خطبه‌ى ١٠٠ : « سپاس خدايى را كه فضل خود را در ميان خلق گسترد ، و دست او به سخاوت باز است ، ما او را در تمامى امورش حمد مي‌گوييم و براى رعايت حقوقش از او يارى مي‌جوييم . گواهى مي‌دهيم به اينكه الهى جز او نيست و محمد ( ٦ ) بنده و رسول اوست . او را فرستاد تا فرمانش را اظهار نمايد و سخن به ياد او گويد . ايشان هم به امانت آن را به انجام رساند و راستكار [ از ميان ] رفت و بيرق حق را در ميان ما گذارد . هركه از آن پيش افتد [ از دين ] خارج شود ، و آنكه از آن سرپيچد نابود گردد ، و هر كس بدان ملتزم باشد [ به حق ] ملحق شود .

راهنماى آن بيرق سخن بي‌درنگ نمي‌گويد ، با شتاب نمي‌ايستد ، و چون ايستاد سريع است . پس چون شما فرمانبردار او باشيد و با انگشت‌هايتان به دو اشاره كنيد [ و او را بزرگ داريد ] ، مرگ او را در رسد و ببرد . پس از او آن مقدار كه خدا بخواهد درنگ كنيد تا آنكه خدا كسى را برايتان بفرستد كه شما را گرد آورد و پراكندگي‌تان را به انضمام مبدّل سازد . پس در آنكه [ شايستگى دارد ، ولى به جهت نبود شرائط لازم ] نيامده [ براى امارت ] طمع نكنيد [ و اصرار ننماييد ] ، و از آنكه پشت كرده نوميد نشويد ، زيرا آنكه پشت كرده شايد يكى از دو پايش بلغزد [ و برخى شرائط لازم حاصل نباشد ، ] ولى ديگرى استوار ماند

[ و برخى شرائط حاصل باشد ] ، آنگاه هر دو باز گردند و استوار شوند .

بدانيد ! مَثَل خاندان محمد ( ٦ ) مثل ستارگان آسمان است ، اگر ستاره‌اى فرود آيد و پنهان