فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١٠٧٦

فرمودند : مثل زكريا هنگامى كه نزد مريم وارد عبادتگاه مي‌شد و نزد او رزقى مي‌يافت ، قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَمِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ .

پس آنها يك ماه از آن تناول كردند ، و آن همان كاسه‌اى است كه قائم ( ٧ ) از آن مي‌خورد و نزد ماست . »

هفتمين خوشه

تفسير عياشى ١ / ١٤٧ از مفضل بن محمد جعفي : « از امام صادق ( ٧ ) در مورد اين آيه پرسيدم : كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى بقره / ٢٦١

همانند دانه‌اى كه هفت خوشه بروياند ، حضرت فرمودند : دانه ، فاطمه ( ٣ ) است ، و هفت خوشه هفت تن از فرزندان او هستند كه هفتمين آنان قائم آنهاست . گفتم : امام حسن ( ٧ ) چطور ؟ فرمودند : امام حسن ( ٧ ) امامى از سوى خداست و اطاعت از او واجب مي‌باشد ، لكن از خوشه‌هاى هفت گانه نيست ، نخستين آنها امام‌حسين ( ٧ ) است و آخرينشان قائم .

گفتم : مقصود از اين قسمت آيه چيست : فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِئَةُ حَبَّةٍ ، در هر خوشه‌اى صد دانه باشد ؟ فرمودند : براى هر مردى از آنان در كوفه ، يك صد فرزند از صلبش به دنيا مي‌آيد ، و اين تنها مربوط به اين هفت تن مي‌باشد . »

نگارنده : به تصريح روايت ، نخستين آنها امام‌حسين ( ٧ ) است و هفتمين و آخرينشان امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ، اما نسبت به ديگر امامان بيانى ندارد ، و امام حسن ( ٧ ) را واجب الاطاعة معرفى مي‌كند ، لكن خوشه نمي‌داند .

أَجَلٍ قَرِيبٍ

تفسير عياشى ١ / ٢٥٨ و ٢ / ٢٣٥ و كافى ٨ / ٣٣٠ از امام باقر ( ٧ ) روايت مي‌كنند : « به خدا سوگند ، كارى كه حسن بن علي ( ٧ ) انجام داد ، براى اين امت از هرآنچه خورشيد بر آن تابيده بهتر بود ، به خدا اين آيه فرود آمد : أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ