شما كارى دارم ، و چون پايين آيند فرمان مي‌دهد همه‌ى كشتي‌ها را بسوزانند . سپس مي‌گويد : شما نه راهى به قسطنطنيه داريد و نه روم ، پس هر كه خواست بماند !

مسلمانان هم از يكديگر يارى مي‌طلبند . . . تا آنكه شما قسطنطنيه‌ى زانيه را فتح نماييد ، من آن را در كتاب خدا با اين نام يافته‌ام . »

١ / ٣٩٩ از محمد بن حنفيه : « خليفه‌اى از بنى هاشم در بيت‌المقدس فرود مي‌آيد . او زمين را از عدالت مي‌آكند . بيت‌المقدس را چنان بنا مي‌كند كه سابقه نداشته . . . آنگاه در عمق بر ضدّ او تجمع مي‌كنند ، او هم از شدت اندوه از دنيا مي‌رود . »

٢ / ٤٦٦ از شريح بن عبيد از كعب : « قسطنطنيه شنيد كه بيت‌المقدس خراب مي‌شود و از اين خبر خوشحال شد و تكبر كرد ، از اين رو مستكبره ناميده شد . او گفت : اگر عرش پروردگارم بر آب بنا شده من نيز بر آب بنا شده‌ام ، پس خداوند به او وعده داد كه قبل از قيامت عذاب كند و گفت : زينت ، ابريشم و نان تو را خواهم ستاند ، و تو را چنان رها خواهم كرد كه خروسى در تو صدا نكند ، و جز روباهان آبادگر و جز سنگ و ينبوت ( ١ ) ( ١ ) . گياهى محكم و خاردار

گياهى برايت قرار ندهم ، و سه آتش بر تو فرو فرستم ؛ يكى از قير ، يكى از گوگرد و سومى از نفت .

من تو را بي‌درخت و برهنه رها خواهم ساخت ، آنسان كه ميان تو و آسمان چيزى حائل نگردد ، و در حالى كه من در آسمانم صداى تو و دودت به من برسد ، چرا كه مدت زمان بسيارى است در آن به خداوند شرك مي‌ورزند و جز او را مي‌پرستند .

در آن ديار دختركانى به هم رسند كه از زيبايى و جمال نزديك است خورشيد را ننگرند .

آن كس از شما كه به آنجا رسيد از كاخ پادشاه دريغ نكند ، زيرا در آن گنج دوازده تن از شاهان را خواهيد يافت ، گنج‌هايى كه همه بر آن افزوده و هيچ برنداشته‌اند ، گنج‌هايى مسى به صورت گاو و اسب ، آنها به وزن در ميان سپرها تقسيم ، و با تيشه تكه تكه مي‌گردند .

شما در اين حالت هستيد تا آنكه خداوند آتشى را كه به آن وعده داده بفرستد ، آن هنگام شما هر آن گنجى كه مي‌توانيد بر مي‌داريد كه شخصى از سمت شام مي‌آيد و خبر از خروج دجال مي‌دهد ! شما هم همه را وا مي‌گذاريد و چون به شام مي‌رسيد مي‌فهميد دروغ بوده است . »