داد كه حضرت براى على بن الحسين دعا كرده‌اند ، و فرزندى مبارك كه خدا او را نافع قرار مي‌دهد زاده خواهد شد ، و پس از او نيز فرزندانى به هم خواهند رسيد .

ابو جعفر محمد بن على اسود گويد : من نيز درباره‌ى خود همين درخواست را كردم كه دعا كنند خدا فرزندى به من عنايت كند ، ولى اجابت نكرد و گفت : راهى بدان [ خواسته ] نيست . پس على بن الحسين ، صاحب محمد [ شيخ صدوق ] و پس از او فرزندانى ديگر شد ، ولى من نه .

شيخ صدوق بعد از نقل اين جريان مي‌نويسد : ابو جعفر محمد بن على اسود ( رحمه الله ) بارها - كه مرا مي‌ديد به مجلس استادم محمد بن حسن بن احمد بن وليد مي‌روم و به كتب علم و نگاهدارى آن رغبت دارم - به من گفت : هيچ عجيب نيست تو چنين رغبتى به دانش داشته باشي ، زيرا به دعاى امام ( ٧ ) به دنيا آمده‌اي . »

رجال نجاشى / ٢٦١ مي‌نويسد : « على بن الحسين بن موسى بن بابويه قمى ابو الحسن ، بزرگ قميين ، پيشگام ، فقيه و مورد اعتماد آنان در عصر خود بود . او به عراق آمد و به ابو القاسم حسين بن روح ( رحمه الله ) نزديك شد و سؤالاتى از او پرسيد . بعدها هم به دست على بن جعفر بن اسود نامه‌اى به ايشان رساند و درخواست نمود آن را به صاحب ( ٧ ) برساند ، و در آن تقاضاى فرزند كرده بود ، پاسخ آمد : برايت در اين باره به درگاه خدا دعا كرديم ، و دو پسر نيك روزى خواهى شد . پس ابو جعفر و ابوعبد الله از كنيزى براى او به دنيا آمدند .

ابوعبد الله حسين بن عبد الله مي‌گفت : از ابو جعفر [ شيخ صدوق ] شنيدم كه مي‌گفت : من به دعاى صاحب الامر ( ٧ ) به دنيا آمدم ، و به اين مطلب افتخار مي‌كرد . »

غيبت شيخ طوسى / ١٨٧ مي‌نگارد : « على بن الحسين بن موسى بن بابويه با دخترِ عمويش محمد بن موسى بن بابويه ازدواج كرده بود ، لكن فرزندى از او برايش به دنيا نيامد . از اين رو براى شيخ ابو القاسم حسين بن روح ( رحمه الله ) نامه نوشت كه از حضرت درخواست كند از خدا بخواهند تا فرزندانى فقيه براى او به دنيا آيند .

جواب چنين آمد : تو از اين زن فرزندى نخواهى داشت ، ولى مالك كنيزى ديلمى خواهى شد و دو فرزند فقيه از او برايت زاده مي‌شوند .