عقد الدرر / ٢٤ از ابو نعيم در صفة المهدى چنين روايت مي‌كند : « حذيفه مي‌گويد : رسول‌خدا ( ٦ ) براى ما سخنرانى كرد و از آنچه رخ خواهد نمود خبر داد ، آنگاه فرمود : اگر از دنيا جز يك روز باقى نمانده باشد ، خداى عزوجل آن روز را چنان طولانى مي‌كند ، تا مردى از فرزندانم را كه همنام من است برانگيزد . سلمان فارسى برخاست و عرضه داشت : يا

رسول الله ! از نسل كدام فرزندتان ؟ فرمود : از اين فرزندم و با دست بر حسين زدند . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز ذخائر العقبى / ١٣٦ ، فرائد السمطين ٢ / ٣٢٥ و المنار المنيف / ١٤٨ از طبراني

القول المختصر / ٧ اين مضمون را چنين نقل مي‌كند : « تا آنكه مردى از اهل‌بيتم به حكومت رسد . نبردها بر دست او رخ مي‌دهد و او اسلام را آشكار مي‌كند . خداوند از وعده‌اش تخلّف نمي‌كند و او سريع الحساب است . »

گنجى در البيان / ٥١٠ مشابه آن را از حذيفه چنين نقل مي‌كند : « نام او نام من و اخلاق او همچون اخلاق من است . كنيه‌اش ابو عبدالله است . مردم بين ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند . خداوند دين را به دست او باز مي‌گرداند و براى او فتوحاتى خواهد داشت كه به دنبال آن تنها گويندگان لا إله إلا الله بر روى زمين باقى خواهند ماند . . . فرمودند : از نسل اين پسرم ، و با دست بر حسين ( ٧ ) زدند . »

نگارنده : تنها در اين روايت كنيه‌ى ابو عبدالله براى امام مهدي ( ٧ ) ذكر شده است ،

ولى صحيح و متواتر آن است كه رسول‌خدا ( ٦ ) درباره‌ى ايشان فرموده است : كنيه‌ى او كنيه‌ى من است ، يعنى ابو القاسم .

دلائل الامامة / ٢٣٤ از ابو سعيد خدرى از رسول‌خدا ( ٦ ) : « قسم به كسى كه جانم به دست اوست ، مهدى اين امت كه عيسى پشت سرش نماز مي‌خواند ، از ماست . آنگاه دست خود را بر شانه حسين زدند و فرمودند : از اين ، از اين . » ( ٢ ) ( ٢ ) . نظير آن در غيبت شيخ طوسى / ١١٦

ابن ميثم بحرانى در النجاة في القيامة / ١٦٧ از پيامبر ( ٦ ) نقل مي‌كند كه به امام حسين ( ٧ ) فرمودند : « اين پسرم امام ، پسر امام ، برادر امام و پدر امامان نه‌گانه‌ايست كه نهمين آنان قائم