فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٥٩٦

و افرادى اندك اجابت مي‌كند . آنگاه خود مي‌رود و كسى را در مكه مي‌گمارد ، ولى خبر مي‌رسد كه او را كشته‌اند . . . »

پيشتر نيز روايت اختصاص / ٢٥٥ و غيبت شيخ طوسى / ٢٦٩ گذشت و در قسمتى از آن آمده بود : « امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) مي‌فرمايد : اى مردم ! ما از خدا و مردمانى كه ما را اجابت كنند يارى مي‌جوييم ، چرا كه ما اهل‌بيت پيامبرتان و نزديك‌ترين مردم به خدا و حضرت

محمد ( ٦ ) هستيم .

من باقى گذارده‌اى از آدم ، ذخيره‌اى از نوح ، برگزيده‌اى از ابراهيم و گزيده‌اى از

محمد ( ٦ ) هستم .

بدانيد ! هر آنكه با من در مورد سنّت رسول‌خدا ( ٦ ) گفتگو كند ، من نزديكترين مردم به سنت پيامبر خدا ( ٦ ) هستم .

پس خداوند سيصد و سيزده يار ايشان را بدون وعده‌ى قبلى گرد هم مي‌آورد ، و آنان بين

ركن و مقام با ايشان بيعت مي‌كنند .

همراه ايشان عهدى از رسول‌خدا ( ٦ ) است كه پسران از پدران آن را به ارث برده‌اند . »

مي‌توان تصوّر كرد كه عالم چگونه با اين رخداد عظيم و ناگهانى به لرزه در مي‌آيد ، و چسان مناطق ستمديده‌ى اسلامى مسرور مي‌شوند ، آنان شادى خود را با راهپيمايي‌هاى ميليونى نشان مي‌دهند و براى يارى ايشان اعلام آمادگى مي‌كنند .

امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) مدّتى طولانى در مكه درنگ مي‌كند ،

سپس راهى مدينه مي‌شود

غيبت شيخ طوسى / ٢٨٤ روايت مي‌كند : « امام ( ٧ ) آن مقدارى كه خدا بخواهد در مكه مي‌ماند » . ( ١ ) ( ١ ) . و بحار الانوار ٥٢ / ٣٣٤

همان ٥٢ / ٣٠٨ : « به مدينه مي‌رود و آن مقدارى كه بخواهد در آن مي‌ماند ، آنگاه رهسپار عراق مي‌شود . »