عرضه داشتم : آيا تمام مال را برايتان بياورم ؟ ايشان فرمودند : اى ابا سيار ! ما آن را براى تو گوارا قرار داديم و تو را از آن حلال كرديم ، پس مال خود را بردار ، هر زمينى كه در دستان شيعيان ماست بر آنان حلال است ، تا آنكه قائم ما قيام كند و ماليات آن را از ايشان بستاند ، و زمين را [ همچنان ] در اختيار ايشان بگذارد .

اما آنچه در اختيار ديگران است ، كسب آنان از زمين حرام است تا آنكه قائم ما قيام كند و زمين را از آنان بستاند و آنها را با خوارى بيرون كند .

عمر بن يزيد گويد : ابو سيار به من گفت : غير از خود هيچ يك از صاحبان زمين و كارگزاران را نمي‌بينم كه مال حلالى بخورد ، مگر كسى كه اهل‌بيت ( : ) برايش حلال شمرده باشند . » ( ١ ) ( ١ ) . ر . ك به تهذيب ٤ / ١٤٤

و شيعه در زمان امام مهدي ( ٧ ) فزون‌تر خواهند شد .

تفسير عياشى ٢ / ٢٥ از ابو خالد كابلى از امام باقر ( ٧ ) مي‌آورد : « در كتاب حضرت علي ( ٧ ) چنين يافتيم : زمين از آنِ خداست ، آن را به هركس از بندگانش كه بخواهد مي‌دهد و فرجام [ نيك ] براى پرهيزكاران است . و من و اهل‌بيتم كسانى هستيم كه خدا زمين را به ما داده است ، ما پرهيزكارانيم و تمام زمين از آنِ ماست ، پس هر مسلمانى زمينى را احيا و آباد كرد ، ماليات آن را به امامِ از اهل‌بيت من بپردازد ، و هر آنچه خود مصرف كند براى اوست .

اگر آن را رها و پس از آنكه آباد كرده بود ويران كرد ، و مردى از مسلمين آن را گرفت ، و آباد و احيا كرد ، او خود از آنكه ترك كرده ، بدان شايسته تر است ، پس ماليات آن را به امام از اهل‌بيت من بپردازد و هر چه از آن مصرف كند براى اوست .

تا آنكه قائم از اهل‌بيتم با شمشير ظاهر شود ، آن را در اختيار آورد ، از آن باز دارد و آنان را اخراج كند ، همانگونه كه رسول‌خدا ( ٦ ) آن را گرفت و از آن منع نمود ، مگر آنچه در دست شيعيان ما باشد ، ايشان بر آنها ماليات تعيين ، و زمين را در دست آنان رها مي‌كند . » ( ٢ ) ( ٢ ) . مشابه آن كافى ١ / ٤٠٧ و استبصار ٣ / ١٠٨

همان از عمار ساباطى از امام صادق ( ٧ ) : « زمين براى خداست ، آن را به هر كسى از بندگانش