فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٣٦

شما غذا و نوشيدنى برندارد . او سنگ موسى بن عمران را كه بار شترى است برمي‌دارد ، و در هيچ منزلى فرود نمي‌آيد مگر آنكه چشمه‌اى از آن بجوشد . پس هركسى گرسنه باشد سير و هركه تشنه باشد سيراب گردد . اين توشه‌ى آنان است تا آنكه وارد نجف شوند . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز كافى ١ / ٢٣١ ، نعمانى / ٢٣٨ و كمال الدين ٢ / ٦٧٠

الخرائج و الجرائح ٢ / ٦٩٠ اين مضمون را با اندكى تفاوت نقل مي‌كند : « سنگ موسى

بن عمران را كه از آن دوازده چشمه جوشيدن گرفت با خود برمي‌دارد . پس در هيچ منزلى فرود نمي‌آيد مگر آنكه آن را قرار مي‌دهد و چشمه‌ها از آن جوشيدن مي‌گيرد . . . همواره آب و شير از آن جوشش مي‌كند ، هركس گرسنه باشد سير و هركه تشنه باشد سيراب گردد . » ( ٢ ) ( ٢ ) . و نيز ر . ك به منتخب الانوار / ١٩٩

نگارنده : جمع بين روايات آن است كه امام ( ٧ ) يكى از ياران را به عنوان فرمانده لشكر از راه

زمين به عراق مي‌فرستند ، و سنگ حضرت موسي ( ٧ ) با آنهاست ، و خود در هفت گنبد نور به طور هوايى وارد عراق خواهند شد .

بحار الانوار ٥٢ / ٣٨٧ از امام زين‌العابدين ( ٧ ) نقل مي‌كند : « قائم ( ٧ ) از اهل مدينه مي‌كشد تا به اجفر ( ٣ ) ( ٣ ) . موضعى بين مدينه و عراق

برسد . گرسنگى شديدى به آنان دست مي‌دهد . آنها صبح مي‌كنند در حالى كه برايشان ميوه روييده و از آن مي‌خورند و توشه بر مي‌دارند ، و اين سخن خداست - تعالى شأنه : وَآيَةٌ لَهُمُ الأرض الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ، ( ٤ ) ( ٤ ) . سوره‌ى يس / ٣٣

و زمين مرده ، برهانى است براى ايشان ، كه آن را زنده گردانيديم و دانه از آن برآورديم كه از آن مي‌خورند .

آنگاه مي‌رود تا به قادسيه مي‌رسد . اين در حالى است كه مردم در كوفه جمع شده و با سفيانى بيعت كرده‌اند . »

نگارنده : نمي‌توان اين روايت را پذيرفت ، و رجحان با آن است كه امام ( ٧ ) به صورت هوايى وارد عراق مي‌شوند ، و سنگ موسي ( ٧ ) با لشكر ايشان است .