چينى براى ظهور نقش مهمّى دارد . لكن براى مدعيان مهدويت نيز عرصه براى گمراه نمودن مردم فراهم است . در روايت آمده كه بسيارى از جمله دوازده نفر از آل ابى طالب ( ٧ ) پيش از ظهور ادّعاى مهدويت مي‌كنند ، آنها همه پرچمداران ضلالت و گمراهى بوده و در صدد سوء استفاده از جوّى هستند كه از توجّه عالم به ظهور امام ( ٧ ) حاصل شده است .

مرحوم نعمانى در غيبت / ١٥١ از مفضل بن عمر نقل مي‌كند : « امام صادق ( ٧ ) فرمودند : بپرهيزيد از آنكه نام او [ قائم ( ٧ ) ] را ببريد . بدانيد ! به خدا قسم امامتان برهه‌اى غائب خواهد شد ، و شما آزمايش مي‌شويد تا آنكه گفته شود : او مرد ، يا هلاك شد ، در كدامين وادى سير مي‌كند ؟ ديدگان مؤمنان بر او خواهد گريست ، و شما بسان كشتي‌ها كه امواج دريا آنها را واژگون مي‌كنند واژگون خواهيد شد ، پس تنها كسى نجات خواهد يافت كه خدا از او پيمان گرفته ، در دل او ايمان را نوشته و او را با روحى از جانب خود تأييد نموده باشد ، و دوازده پرچم مشتبه - كه از يكديگر قابل شناخت نيستند - نيز بالا مي‌رود .

مفضل گويد : من گريستم ، ايشان فرمودند : اى ابا عبدالله ! چرا گريه مي‌كني ؟ عرضه داشتم : چسان نگريم ، حال آنكه شما مي‌فرماييد دوازده پرچم كه از يكديگر قابل شناسايى نيستند بالا مي‌رود ، پس ما آن وقت چه كنيم ؟

امام ( ٧ ) به آفتابى كه وارد اتاق شده بود نگريسته فرمودند : اى ابا عبدالله ! اين خورشيد را مي‌نگري ؟ پاسخ مثبت دادم ، ايشان فرمودند : به خدا قسم امر ما از اين خورشيد آشكارتر است . » ( ١ ) ( ١ ) . بحار ٥٢ / ٢٨١

اين فرمايش بدان معناست كه امر ظهور امام زمان ( ٧ ) به جهت نشانه‌ها و علائمى كه دارد واضح ، آشكار و متمايز است ، لذا هرگز مشتبه نشده ، از خورشيد آشكارتر خواهد بود .

بيعت با امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ، پس از مرگ حاكم و درگيرى قبائل

المصنف عبدالرزاق ١١ / ٣٧١ از رسول‌خدا ( ٦ ) نقل مي‌كند : « هنگام مرگ خليفه‌اى اختلاف رخ مي‌دهد . پس مردى از مدينه بيرون آمده به مكه مي‌رود . مردم او را در حالى كه خوش ندارد ، براى بيعت از خانه بيرون مي‌آورند و ميان ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند . لشكرى