همان ١ / ٣٤٤ از ابو رومان از اميرالمؤمنين ( ٧ ) : « هنگامى كه منادى از آسمان ندا كند كه حق در آل محمد است ، نام مهدى بر سر زبان مردم مي‌افتد ، محبّت او با دل‌هايشان عجين مي‌شود و سخنى غير از او ندارند . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز البيان گنجى شافعى / ٥١٢ ، عقد الدرر / ٥٢ ، ١٠٦ و ١٣٦ از طبرانى و ابو نعيم در مناقب المهدي ، الحاوي

٢ / ٦٨ و جمع الجوامع ٢ / ١٠٣

ندا ، نشانه‌اى كه گردن‌هاى مردم در برابر آن فرود مي‌آيد

غيبت نعمانى / ٢٥١ از امام باقر ( ٧ ) نقل مي‌كند : « از اميرالمؤمنين ( ٧ ) در مورد سخن خداوند تعالي : فَاخْتَلَفَ الأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى مريم / ٣٧

اما دسته‌ها [ ى گوناگون ] از ميان آنها به اختلاف پرداختند ، سؤال شد و ايشان فرمودند : با رخداد سه امر منتظر فرج باشيد ، پرسيدند : يا اميرالمؤمنين ! آن چيست ؟ فرمودند : اختلاف ميان اهل شام ، پرچم‌هاى سياه از خراسان و فرياد در

ماه رمضان .

گفته شد : اين يك چيست ؟ فرمودند : آيا فرموده‌ى خداوند عزوجل در قرآن را نشنيده‌ايد :

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، ( ٣ ) ( ٣ ) . سوره‌ى شعراء / ٤

اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان بر آنان فرود مي‌آوريم ، تا گردن‌هايشان در برابر آن خاضع گردد ؛ آن نشانه‌ايست كه دختر را از پرده بيرون مي‌كشد ، خواب را بيدار مي‌كند و بيدار را مي‌هراساند . » ( ٤ ) ( ٤ ) . و نيز عقد الدرر / ١٠٤ ، تأويل الآيات ١ / ٣٨٧ ، حلية الابرار ٢ / ٦١١ ، البرهان ٣ / ١٧٩ ، المحجة / ١٦٠ و بحار ٥٢ / ٢٢٩

تأويل الآيات ١ / ٣٨٦ از حنان بن سدير روايت مي‌كند : « از امام محمد باقر ( ٧ ) درباره‌ى اين آيه : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، سؤال كردم و ايشان فرمودند : اين آيه در مورد قائم آل محمد ( ٦ ) نازل شده است ، نام او از آسمان ندا مي‌شود . »

غيبت نعمانى / ٢٦٠ با دو سند از عبدالله بن سنان نقل مي‌كند : « در محضر امام صادق ( ٧ ) بودم . شنيدم مردى از همدان مي‌گويد : اين سنّيان ما را سرزنش كرده مي‌گويند : شما بر اين پنداريد كه منادى از آسمان نام صاحب اين امر را ندا مي‌كند ؟ امام ( ٧ ) - كه تكيه داده بودند -