فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٩٢٤

مي‌رسد . ديدگان ، موزونتر ، زيباتر ، آرامتر و با حياتر از او نديده‌اند . »

گروهى از عالمان سنى هم به ولادت ايشان اعتراف مي‌كنند

١٤ . آقاى ميلانى در ادامه سخن ابن اثير در مورد سال ٢٦٠ ، ابن خلكان در وفيات الاعيان ، و ذهبى در سير الاعلام و العبر درباره‌ى سال ٢٥٦ را ذكر مي‌كند ، اينان از جمله كسانى هستند كه ميلاد امام مهدي ( ٧ ) را ذكر كرده‌اند .

محقق حلي ( رحمه الله ) به مشاهده و مكاتبه‌ى امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) استدلال مي‌كند

محقق حلي ( رحمه الله ) در المسلك فى اصول الدين / ٣١١ مي‌فرمايد : « دليل بر وجود حضرت از جهت نقل ، اتفاق جماعت بسيارى از شيعيان بر مشاهده‌ى ايشان ، و طائفه‌اى بر نامه‌ها و مكاتبات ايشان است ، اتفاقى كه از مجموعه‌ى آن يقين به وجود آن امام حاصل مي‌شود .

برخى زنانى كه آن حضرت را مشاهده كرده‌اند : حكيمه دختر امام محمد بن على بن موسي ( : ) ، نسيم ، ماريه و كنيز خيزراني .

از مردان : ابو هارون ، وى مي‌گويد : من صاحب الزمان ( ٧ ) را ديده‌ام ، ميلاد ايشان در جمعه سال دويست و پنجاه و شش واقع شد .

ابو غانم خادم ، او گويد : براى ابو محمد ( ٧ ) فرزندى به دنيا آمد كه نامش را محمد گذاشت و در روز سوم او را به ياران خويش نماياند .

از ابو حكيم محمد بن معاويه ، محمد بن ايوب و محمد بن عثمان عمرى نقل شده كه گفتند : ابو محمد ( ٧ ) پسرش را به ما كه چهل نفر بوديم نشان داده فرمودند : اين امام شما پس از من است .

از جمله وكلا و كسانى كه با ايشان نامه نگارى كردند : عَمرى و پسرش ، محمد بن مهزيار ، احمد بن اسحاق ، قاسم بن علاء ، بسّامي ، محمد بن شاذان و ديگران كه از كثرت قابل شمارش نيستند ، و با وقوف بر روايات آنان و آنچه از آنها نقل شده تواتر حاصل مي‌شود و هر گونه شكى زائل مي‌گردد .