رسيدم ، ايشان فرمودند : اى داود ! چه چيزى تو را از [ آمدن نزد ] ما تأخير انداخت ؟ عرضه داشتم : در كوفه كارى پيش آمد ، فرمودند : آنجا چه مي‌گذشت ؟ عرض كردم : فدايت گردم ، عمويتان زيد با شمشيرى حمايل سوار بر اسب با صدايى بلند مي‌گفت : از من سؤال كنيد ، از من سؤال كنيد پيش از آنكه مرا از دست دهيد ، زيرا در ميان ، دانشى انبوه دارم ، ناسخ را از منسوخ ، مثانى و قرآن عظيم را مي‌شناسم ، و نشانه [ و واسطه‌ي ] ميان خدا و شما هستم .

امام ( ٧ ) فرمودند : اى داود ! راه‌ها تو را برده‌اند ، آنگاه ندا كردند : اى سماعة بن مهران ! سبد رطب را بياور ، او هم آورد ، ايشان رطبى برداشته تناول كردند ، هسته‌ى آن را از دهان بيرون آورده در زمين كاشتند ، آن هم باز شد ، سربرآورد ، روييد و محصول داد . ايشان با دست بر خرمايى از شاخه‌اى زدند ، آن را دو نيم كردند و صفحه‌اى سفيد از آن خارج كرده [ مُهر ] آن را شكستند ، به من دادند و فرمودند : بخوان ، من هم آن را خواندم ، دو سطر بود : سطر نخست : لا إله إلا الله ، محمد رسول الله ، و سطر دوم : إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتَابِ اللهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرض مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى توبه / ٣٦

در حقيقت شماره‌ى ماه‌ها نزد خدا ، از روزى كه آسمان‌ها و زمين را آفريده ، در كتاب خدا ، دوازده ماه است ، از اين [ دوازده ماه ] ، چهار ماه ، [ ماه ] حرام است ، اين است آيين استوار ، [ اين دوازده تن ، ] اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ، حسن بن علي ، حسين بن علي ، على بن الحسين ، محمد بن علي ، جعفر بن محمد ، موسى بن جعفر ، على بن موسي ، محمد بن علي ، على بن محمد ، حسن بن على و خلف حجت [ هستند ] .

در ادامه فرمودند : اى داود ! آيا مي‌دانى چه زمانى اين مطلب درون اين نوشته شده است ؟ گفتم : خدا ، رسولش و شما داناتريد ، فرمودند : دو هزار سال پيش از آنكه خداوند آدم

را بيافريند . »

امامان معصوم ( : ) با شتاب شتاب زدگان مقابله كرده‌اند و وقت گزاران را نيز تكذيب نموده‌اند ، همانان كه به گزاف و گمان و از سر جهل و يا به قصد گمراهى مردم بدين امر همت مي‌گمارند .

كافى ١ / ٣٦٨ از فضيل بن يسار روايت مي‌كند : « به امام باقر ( ٧ ) گفتم : آيا براى اين امر