تأويل الآيات ٢ / ٧٧١ از عبد الله بن بكير به طور مرفوع از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « . . . إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آَيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى مطففين / ١٣

چون آيات ما بر او خوانده شود ، گويد : [ اين‌ها ] افسانه‌هاى پيشينيان است ؛ يعنى قائم ( ٧ ) را تكذيب مي‌كند و مي‌گويد : ما تو را نمي‌شناسيم ، و از فرزندان فاطمه ( ٣ ) نيستي ، همان گونه كه مشركان به حضرت محمد ( ٦ ) گفتند . »

آغاز ظهور به امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) الهام مي‌شود

كافى ١ / ٣٤٣ از مفضل بن عمر روايت مي‌كند : « امام صادق ( ٧ ) در مورد اين آيه : فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى مدثر / ٨

پس چون در صور دميده شود ، فرمودند : امامى ظفرمند و پنهان ، از ما خواهد بود ، چون خدا - كه يادش عزيز است - بخواهد امر او را آشكار سازد ، در دل او نقطه‌اى مي‌نهد ، ( ٣ ) ( ٣ ) . در اين حديث شريف ، دل امام به صور تشبيه شده و آنجه كه در دل او به واسطه‌ى الهام افكنده مي‌شود به نفخ و دميدن در آن ، ر . ك به مرآة العقول ٤ / ٦١ . م

پس او ظاهر مي‌شود ، و به فرمان خداى تبارك و تعالى قيام مي‌كند . » ( ٤ ) ( ٤ ) . غيبت نعمانى / ١٨٧ ، كمال الدين ٢ / ٣٤٩ ، غيبت شيخ طوسى / ١٠٣ ، اثبات الهداة ٣ / ٤٤٧ و ٥٠١ و بحار

٥١ / ٥٧ و ٢ / ٧٠

تأويل الآيات ٢ / ٧٣٢ از آن حضرت نقل مي‌كند : « هنگامى كه در گوش قائم دميده شود ،

به او اجازه‌ى قيام داده شده است . »

اثبات الوصية / ٢٢٨ از مفضل نقل مي‌كند : « از امام صادق ( ٧ ) در مورد تفسير جابر سؤال كردم ، ايشان فرمودند : با فرومايگان درباره‌ى آن سخن مگو كه آن را نشر مي‌دهند ، آيا در كتاب خداى عزيز و جليل نخوانده‌اي : فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ . . . »

علامه‌ى مجلسي ( رحمه الله ) در بحار الانوار ٢ / ٧٠ پس از نقل اين حديث از رجال كشى مي‌فرمايد : « شايد مقصود آن است كه اين اسرار [ كه در تفسير جابر بن يزيد جعفي ( رحمه الله ) وجود دارد ، ] به هنگام قيام قائم ( ٧ ) و برداشته شدن تقيه آشكار مي‌گردد . احتمال آن نيز مي‌رود كه استشهاد به اين آيه براى بيان سختى فهم آن علومى است كه قائم ( ٧ ) آشكار مي‌سازد و بر كافران گران است ،