فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٨٦٠

هم امام باقر و هم امام صادق ( ٨ ) گريستند و صداى گريه‌ى دخترى را از پشت پرده شنيدم ، به اينجا كه رسيدم :

و ستة لا يتجارى بهم بنو عقيل خير فتيان

ثمّ على الخير مولاكم ذكرهم هيج أحزاني

و شش تن كه همانندى ندارند ، پسران عقيل كه بهترين جوانان بودند

سپس على الخير امامتان ، ياد آنان غم‌هاى مرا تهييج كرد

ايشان گريستند و فرمودند : هر كسى كه ما را ياد كند يا در حضور او ياد شويم ، و از چشمانش - گرچه - به قدر بال پشه‌اى اشك بيرون آيد ، خداوند خانه‌اى در بهشت برايش بنا خواهد كرد ، و آن اشك را حائل ميان او و آتش قرار خواهد داد .

وقتى به اين ابيات رسيدم :

من كان مسروراً بما مسّكم أو شامتاً يوماً من الآن

فقد ذللتم بعد عزّ فما أدفع ضيماً حين يغشاني

آنكه از آنچه بر سر شما آمده ، مسرور و خرسند شود - چرا كه شما پس از عزّتمندى به ذلّت دچار شديد - ،

از اين رو چون ستمى بر من وارد آيد ، آن را دفع نخواهم كرد

امام ( ٧ ) دست مرا گرفته صدا زدند : خدايا ! گناهان پيشين و پسين كميت را بيامرز .

وقتى به اين بيت رسيدم :

متى يقوم الحقّ فيكم متى يقوم مهديكم الثاني

چه زمان حق در ميان شما قيام مي‌كند ، چه زمانى دومين مهدى شما ( ١ ) ( ١ ) . شايد مقصود از مهدى نخست ، رسول‌خدا يا اميرالمؤمنين ( ٨ ) باشند .

قيام مي‌نمايد ؟

ايشان فرمودند : سريعاً ، اگر خدا بخواهد ، سريعاً . آنگاه افزودند : اى ابا مستهل ! قائم ما نهمين تن از فرزندان حسين است ، امامان بعد از رسول‌خدا ( ٦ ) دوازده نفر هستند ، و او

قائم است .

عرضه داشتم : آقاى من ! اين دوازده تن كيانند ؟ فرمود : نخستين آنان على بن ابى طالب است ، پس از ايشان حسن و حسين ، بعد از حسين على بن الحسين و من هستيم ، و پس از