از ابو بصير روايت شده : هنگامى كه داود بن على معلى بن خنيس را به قتل رساند و به دار آويخت ، اين امر بر امام صادق ( ٧ ) گران و سخت آمد ، ايشان فرمودند : اى داود ! چرا خادم و عهده‌دار امور من در مال و خانواده‌ام را كشتي ؟ به خدا قسم او نزد خدا از تو وجيه‌تر است - و حديث طولانى است - .

در روايت ديگرى فرمودند : به خدا قسم او داخل بهشت شد .

از جمله‌ى آنها نصر بن قابوس لخمى است ، در روايت است كه وى بيست سال وكيل امام صادق ( ٧ ) بود و كسى از آن خبر نداشت ، او مردى نيك و فاضل بود . عبدالرحمن بن حجاج هم وكيل امام صادق ( ٧ ) بود و در عصر امام رضا ( ٧ ) با ولايت ايشان از دنيا رفت .

ديگر از آنان عبد الله بن جندب بجلى بود ، وى وكيل امام كاظم و امام رضا ( ٨ ) ،

و نزد ايشان عابدى بلند مرتبت بود ، آن گونه كه در روايات آمده است .

از جمله ، كسانى كه در روايت ابو طالب قمى آمده‌اند ، وى گويد : در اواخر عمر امام جواد ( ٧ ) نزد ايشان رفتم ، شنيدم كه فرمودند : خداوند به صفوان بن يحيي ، محمد بن سنان ، زكريا بن آدم و سعد بن سعد به خاطر من پاداش خير دهد ، زيرا با من وفا كردند .

زكريا بن آدم از مواليان اهل‌بيت بود ، نامه‌اى از امام جواد ( ٧ ) درباره‌ى او صادر شد : قضاى خداوند در مورد مردى [ زكريا ] كه از دنيا رفته است را بيان كردى [ و خبر از مرگ او دادي ] ، خداى تعالى او را در روزى كه به دنيا آمد ، روزى كه مي‌ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مي‌شود رحمت كند . در ايام زندگانى با شناخت حق و اعتقاد بدان زيست ، بر آن شكيبا بود و پاداش خود را به حساب خدا گذاشت ، وظيفه‌اى كه براى خدا و رسولش بر او واجب بود را انجام مي‌داد ، و بدون آنكه پيمان شكند يا جايگزينى [ براى حق ] قرار دهد از دنيا رفت ، پس خدا به او پاداش نيتش را بدهد ، و جزاى تلاشش را عطا كند .

اما محمد بن سنان : از على بن الحسين بن داود روايت شده : شنيدم امام جواد ( ٧ ) محمد بن سنان را به نيكى ياد كرده فرمودند : خدا به خاطر رضايت من از او ، از او رضا باشد ، زيرا نه با من و نه با پدرم مخالفت نكرد .