مقصود از اهل‌بيت در اين گزارش ساختگى عباسيانند ، زيرا نهضت عباسيان توسّط ايرانيان شكل گرفت . اما اهل‌بيت در مذهب ما اصطلاح خاص نبوى است كه رسول‌خدا ( ٦ ) در حديث متواتر كساء آنان را معرفى كردند و به درگاه خدا عرضه داشتند : خدايا ! اينان اهل‌بيت منند ، يعنى اميرالمؤمنين ، صديقه‌ى طاهره ، امام حسن و امام‌حسين و نه تن از فرزندان امام‌حسين كه آخرينشان حضرت مهدي ( : ) است .

شرح نهج البلاغه ٢٠ / ٢٨٤ مي‌نگارد : « اشعث نزد اميرالمؤمنين ( ٧ ) آمد ، صف‌ها را شكافت و به حضرت نزديك شد و گفت : يا اميرالمؤمنين ! اين سرخان - يعنى عجم - در نزديك شدن به شما بر ما غلبه كرده‌اند ، امام ( ٧ ) با پا بر منبر زدند .

صعصعة بن صوحان گفت : اشعث با ما چه كار دارد ؟ [ او باعث مي‌شود ] اميرالمؤمنين ( ٧ ) امروز سخنى درباره‌ى عرب گويد كه هماره ياد شود .

حضرت فرمودند : كيست براى من در مقابل اين درشتان بي‌فايده عذر آورد ، اينان به مانند حمار بر بستر مي‌غلطند و به خاطر ياد شدن يك گروه ، آنان را ترك مي‌گويند ! آيا مرا امر مي‌كنى آنان را برانم ؟ من آنها را نخواهم راند تا از جاهلان باشم ، قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، آنها شما را براى بازگشت به دين خواهند زد ، همانسان كه شما آنان را براى پذيرش آن زديد . »

اين كلام متواتر است و تعدادى از عالمان آنان مهر صحت بر آن زده‌اند .

اما ايرانيان در حركت حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ؛ رواياتى در منابع طرفين پيرامون آنان تحت هفت عنوان رسيده ؛ قوم سلمان ، اهل مشرق ، اهل خراسان ، اصحاب بيرق‌هاى سياه ، فارس ، اهل قم و اهالى طالقان ، و مقصود از همه ايراني‌ها هستند ، مگر آنكه قرينه‌اى بر خلاف بيايد .

ايرانيان ، نخستين گروه از سه گروه زمينه ساز

منابع اتفاق نظر دارند كه نهضتى زمينه ساز ظهور حضرت مهدي ( ٧ ) از سوى اهل مشرق شكل مي‌گيرد ، آنان صاحبان پرچم‌هاى سياه و نخستين زمينه سازان حكومت ايشان هستند .

در منابع ما دو گروه زمينه ساز ديگر نيز به چشم مي‌خورد : يماني‌ها و حركتى بر ضدّ يهود كه پيش