وى دو پسرش را نيز وصيت كرد تا با اميرالمؤمنين ( ٧ ) ، و آزمند شهادت در كنار ايشان باشند ، آن دو نيز به اين وصيت عمل نمودند و در صفين و در ركاب آن حضرت به شهادت رسيدند . خود حذيفه هم پس از چند روز در همان مدائن درگذشت ، در حالى كه اين گزارش چنين نشان مي‌دهد كه وى در كوفه بوده است و اين امر خود از علائم دروغين بودن آن است .

الفتن ١ / ٥٣ مشابه همين مضمون را از حذيفه از رسول‌خدا ( ٦ ) آورده است : « فتنه‌اى خواهد بود ، و آنگاه همبستگى و اتحاد خواهد شد ، باز فتنه‌اى به وقوع مي‌پيوندد كه همبستگى و اتحاد را در پى دارد ، سپس فتنه‌اى رخ مي‌نمايد كه عقل‌ها در آن سرگردان مي‌شود . »

مقصود از فتنه‌ى نخست ، قتل عثمان است و مراد از دومين فتنه ، جنگ‌هايى است كه بر ضدّ حضرت امير ( ٧ ) برپا مي‌شود و منظور از سومين آن ، فتنه‌ى بنى اميه است ، و اين با عقيده خوارج هماهنگ است .

برخى روايات از چهار فتنه سخن مي‌راند

الفتن ١ / ٥٤ از عمران بن حصين از پيامبر ( ٦ ) مي‌آورد : « چهار فتنه خواهد بود ؛ در نخستين آنها ، خونريزى مباح مي‌شود ، در دومين فتنه خون و مال مردم حلال شمرده مي‌شود ، و در سومى خون و مال و ناموس ، و فتنه‌ى چهارم دجال است . »

المعجم الكبير طبرانى ١٨ / ١٨٠ مشابه آن را آورده است ، اما در آن سخنى از فتنه‌ى چهارم يعنى دجال نيست ، امرى كه به دستبرد كعب‌الاحبار در حديث اشاره دارد ! ( ١ ) ( ١ ) . و نيز ر . ك به المعجم الاوسط ٨ / ١٠٩ ، حلية الاولياء ٦ / ٢٣ ، جمع الجوامع ١ / ٤٨١ و جامع المسانيد ٩ / ٤٣٤ .

مجمع الزوائد ٧ / ٣٠٨ آن را از طبرانى نقل مي‌كند ولى به سبب وجود ابن لهيعه در سند ، آن را تضعيف مي‌نمايد ،

در حالى كه شمارى وى را توثيق كرده‌اند .

الفتن ١ / ٥٣ از عبدالله از رسول‌خدا ( ٦ ) : « در امتم چهار فتنه خواهد بود كه در چهارمي ، هلاكت و نابودى است . . . در اسلام چهار فتنه به وقوع مي‌پيوندد كه چهارمى آنان را تسليم دجال مي‌كند . »

الفتن ١ / ٥٧ از حذيفه روايت مي‌كند : « سه فتنه خواهد بود كه چهارمين آنها ، دجال را در