فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١٠٢١

در برابر عيبى كه به خاندانش گرفتم هيچ دفاعى نداشت ، بلكه نسبت به باطل اصرار مي‌ورزيد

صدق من براى منصور مشخص شد ، همانگونه كه دروغ احمق نادان

او با خداوند صاحب عرش و رسولانش كه آنها را با حجت واضح بر مي‌گزيند ، دشمنى مي‌كند

نسبت به دانشمند سخاوت پيشه‌اى كه با فضيلت خود بر ديگر صاحبان فضل برترى دارد ،

كينه مي‌ورزد

و در قضاوت ، به گروهى كه حقوق رسولان را ادا كرده‌اند ، ستم مي‌كند

پس خدا تزوير او را آشكار ساخت ، و او هم بسان شخصى سرگردان و هراسان شد

منصور گفت : دست از او بردار ، سيد هم پاسخ داد : آنكه شروع كرده ظالمتر است ، دست از من بردارد تا دست از او بردارم .

منصور به سوار گفت : منصفانه سخن گفت ، از او دست بردار تا او نيز از تو دست بردارد . »

اختصاص رجعت به برخى ابرار و برخى فجّار

تصحيح الاعتقاد / ٢١٥ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « در زمان قيام قائم تنها كسى به دنيا رجوع مي‌كند كه ايمانش خالص و يا كفرش خالص باشد ، و ديگران تا روز مآب

[ و قيامت ] بازگشتى نخواهند داشت . »

مختصر البصائر / ٢٥ از ابو بصير روايت مي‌كند : « امام باقر ( ٧ ) به من فرمودند : آيا اهل عراق رجعت را انكار مي‌كنند ؟ عرضه داشتم : آري ، فرمودند : مگر قرآن نمي‌خوانند : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً تا آخر آيه . »

تفسير قمى ١ / ٢٤ و ٢ / ٣٦ از حماد از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « مردم در مورد اين آيه چه مي‌گويند : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً ، و آن روز كه از هر امّتي ، گروهى را محشور مي‌گردانيم ؟ گفتم : مي‌گويند در قيامت است ، فرمودند : اين گونه كه مي‌گويند نيست ، اين در رجعت است ، آيا خدا در قيامت از هر امتى گروهى را محشور مي‌كند و ديگران را وا مي‌گذارد ؟ آيه‌ى قيامت اين است : وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ، و ما آنان را گرد مي‌آوريم و هيچ يك را

فرو گذار نمي‌كنيم . »