حضرت علي ( ٧ ) مي‌فرمايد : عرضه داشتم : آن ندا چيست ؟ فرمودند : سه نداست در ماه رجب : اولين آنها : آگاه باشيد ، لعنت خدا وند بر ظالمين است ، دوم آنكه قيامت نزديك شد ، و سومى پيكرى است آشكار كه در آغاز طلوع خورشيد مي‌بينيد و ندا مي‌كند : آگاه باشيد ، خداوند ، فلانى پسر فلانى - و نسب او را تا حضرت امير ( ٧ ) بيان مي‌كند - را برانگيخته است ، و در آن هلاكت ظالمان است .

در آن هنگام است كه فرج مي‌آيد و خداوند سينه‌هاى مؤمنان را شفا بخشيده و كينه‌ى قلب‌هايشان را مي‌زدايد . گفتم : اى رسول‌خدا ! پس از من چند امام خواهند بود ؟ فرمودند :

پس از حسين نه تن ، كه نهمين آنها قائم آنان است . » ( ١ ) ( ١ ) . سيد هاشم بحرانى در غاية المرام ١ / ٢١٢ اين حديث را از كتاب النصوص على الائمة الاثنى عشر شيخ صدوق ،

كه مع الاسف مفقود است ، نقل مي‌كند . نباطى عاملى هم قسمتى از آن را در الصراط المستقيم ٢ / ١٢٨

آورده است ، و نيز ر . ك به عيون اخبار الرضا ( ٧ ) ٢ / ٩ و غيبت نعمانى / ١٨٦

معناى حديث آن است كه مردم به پنجمين امامِ پس از امام هفتم از عترت پيامبر ( ٦ ) يعنى حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) فرزند امام حسن عسكري ( ٧ ) دسترسى نخواهند داشت ،

و مؤمنان به فتنه‌ى غيبت امامشان دچار مي‌شوند ، و آنان كه بصيرتى در دين ندارند ، در آن رنگ مي‌بازند ، و تنها شمارى اندك اعتقاد دارند كه او به دنيا آمده و در غيبت به سر مي‌برد ، همان كسانى كه جدايى و فقدان او ، ايشان را اندوهگين ساخته و هر چقدر روزگار به درازا بيانجامد ، ايمان خود را نسبت به او از دست نخواهند داد .

منابع ما احاديث ديگرى با همين مضمون را روايت كرده‌اند ، از جمله خزار در

كفاية الاثر / ١٤٧ به سه طريق از عبدالرحمن بن ابى ليلى از حضرت امير ( ٧ ) روايت مي‌كند : « در خانه‌ى ام سلمه نزد پيامبر ( ٦ ) بودم كه جماعتى از اصحاب از جمله سلمان ، ابوذر ، مقداد و عبدالرحمن بن عوف وارد شدند . سلمان گفت : اى رسول‌خدا ! هر پيامبري ، جانشين و دو سبط [ نوه ] دارد ، جانشين و دو سبط شما كيانند ؟ رسول‌خدا ( ٦ ) مدتى سر به زير انداختند ، بعد فرمودند : اى سلمان ! خداوند چهار هزار پيامبر مبعوث كرد ، كه چهار هزار جانشين