مطلب ديگرى كه بر فرض صحّت حديث مي‌آيد آن است كه امام ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) حكومت را به پسرش يعنى فرزند بدون واسطه واگذار مي‌كند ، اما احمد اسماعيل خود اعتراف دارد كه فرزند بلا واسطه نيست ، بلكه از ذريه‌ى امام مي‌باشد !

با تمام اين مطالب بايد گفت سند روايت بر اساس مبانى جرح و تعديل دچار خلل است ، شيخ حر عاملي ( رحمه الله ) در اين باره مي‌نويسد : « شيخ در كتاب غيبت در زمره‌ى احاديثى كه از طرق سنيان آورده آن را نقل كرده است . » ( ١ ) ( ١ ) . الايقاظ من الهجعة / ٣٦٢

علت آن نيز اين است كه افرادى مجهول كه مورد توثيق رجاليان قرار نگرفته‌اند در سند هستند ، كسانى چون : على بن سنان موصلي ، احمد بن محمد بن خليل و جعفر بن احمد بصري .

علاوه بر آنكه با روايتى ديگر كه نسل داشتن امام عصر ( ٧ ) را انكار مي‌نمايد نيز در تعارض است ، شيخ طوسى در غيبت / ٢٢٣ از حسن بن على خزاز روايت مي‌كند : « على بن

ابى حمزه ( ٢ ) ( ٢ ) . وى از بنيانگذاران فرقه‌ى گمراه واقفيه بود كه منكر امامت امام رضا ( ٧ ) بودند و ادعا داشتند كه امام كاظم ( ٧ ) غائب شده و باز خواهند گشت . م

نزد امام رضا ( ٧ ) رفت و گفت : شما اماميد ؟ ايشان فرمودند : آري ، ابن

ابى حمزه گفت : من از جدّت جعفر بن محمد شنيدم كه فرمود : هيچ امامى نيست مگر آنكه

نسلى دارد .

امام رضا ( ٧ ) فرمودند : اى شيخ ! فراموش كرده‌اى يا خود را به فراموشى زده‌اي ؟

امام صادق ( ٧ ) چنين نفرمودند ، بلكه فرمودند : هيچ امامى نيست مگر آنكه نسلى دارد ، به جز امامى كه امام‌حسين ( ٧ ) در دوران او باز مي‌گردد كه آن امام نسلى ندارد ، ابن ابى حمزه گفت : فدايت شوم ، راست گفتى همين را از جدّت شنيدم . »

آن امامى كه سيدالشهداء ( ٧ ) در زمان او رجوع مي‌نمايد حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) است .

نتيجه : آنچه يقينى است آن است كه امام‌حسين ( ٧ ) بلافاصله پس از ايشان حكومت خواهد نمود . اما سخنى از ترتيب حكومت امامان ( : ) ، يا مهديانى كه از نسل امام‌حسين ( ٧ ) هستند ،

و شايد برخى از آنها هم از فرزندان امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) باشند در روايات نيست .