فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٥٩٩

آل محمد ! توبه ، توبه . ايشان هم آنها را موعظه مي‌كند ، هشدار مي‌دهد و بر حذر مي‌دارد ،

و كسى را از ميان خودشان بر آنان به عنوان جانشين قرار مي‌دهد و مي‌رود . »

مرحوم كلينى روايتى را نقل مي‌كند كه بيانگر آن است كه امام ( ٧ ) پيش از ورود به مدينه لشكرى مي‌فرستند . و شايد اين امر بلافاصله پس از فرو رفتن لشكريان سفيانى در زمين باشد ، كافى ٨ / ٢٢٤ از امام صادق ( ٧ ) : « آن روز هر كس از فرزندان حضرت علي ( ٧ ) كه در مدينه است به سمت مكه مي‌گريزد . آنها خود را به صاحب اين امر مي‌رسانند . او رهسپار عراق مي‌گردد و لشكرى به مدينه گسيل مي‌دارد . پس اهل مدينه ايمنى مي‌يابند و بدان

باز مي‌گردند . »

عملكرد امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) در مدينه

بنابر آنچه در روايات آمده است ، امام ( ٧ ) در مدينه - به عكس مكه - دو نبرد خواهند داشت ، تفسير عياشى ٢ / ٥٦ در حديثى طولانى از امام محمد باقر ( ٧ ) نقل مي‌كند :

« آن حضرت به مدينه مي‌روند و قريشيان خود را از ايشان مخفى مي‌كنند . اين همان فرموده‌ى على بن ابى طالب ( ٧ ) است : به خدا قسم قريش آرزو مي‌كند كه اى كاش تمام دارائى خود ، و هر آنچه خورشيد بر آن تابيده و غروب كرده را مي‌داد و من به اندازه‌ى زمان كشتن شترى نزد آنها بودم .

آنگاه كارى انجام مي‌دهد كه قريشيان مي‌گويند : ما را به نبرد اين طاغوت ببريد ، به خدا قسم اگر محمدى بود چنين كارى نمي‌كرد ، اگر علوى بود چنين نمي‌كرد ، اگر فاطمى بود اين كار را انجام نمي‌داد . پس خداوند كتف‌هاى آنها را در اختيار او قرار مي‌دهد [ و او را مسلّط مي‌كند ] . او جنگجويان را كشته فرزندان را اسير مي‌كند .

سپس مي‌رود و در شقره ( ١ ) ( ١ ) . بيرون مدينه به سمت عراق

فرود مي‌آيد . پس خبر مي‌رسد كه عامل آن حضرت را به قتل رسانده‌اند و ايشان مي‌آيد و چنان مي‌كشد كه كشتار حرّه در مقابل آن چيزى نيست .

آنگاه مي‌رود و مردم را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش ( ٦ ) فرا مي‌خواند . »