فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٣٠٢

در ادامه فرمودند : زمانى كه خدا خواست رسول گرامي ( ٦ ) را قبض روح كند ، علم ، سلاح و هر آنچه بود را براى حضرت امير ( ٧ ) به ارث گذارد ، بعداً به امام حسن و امام‌حسين ( ٨ ) منتقل شد . هنگام شهادت امام‌حسين ( ٧ ) به وديعه در دست ام سلمه بود ، و از او

گرفته شد . من گفتم : سپس به امام على بن الحسين ( ٨ ) و بعد از ايشان به پدرتان و سپس به شما رسيد ؟ فرمودند : بله . »

كافى ١ / ٢٣١ مشابه اين حديث را نقل مي‌كند و در آن چنين آمده است : « آن عصا هر كجا رو آورد ، شعبده‌هاى ساحران را مي‌بلعد ، لبانش را باز مي‌كند كه يكى در زمين است

و ديگرى به سقف مي‌رسد و فاصله‌ى آن دو چهل ذراع است ، و همه‌ى شعبده‌هايشان را با

زبانش مي‌بلعد . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز ر . ك به كمال الدين ٢ / ٦٧٣ و اثبات الهداة ٣ / ٤٣٩ و ٥٥٨

٨ . او پيمانى از جانب رسول‌خدا ( ٦ ) دارد

بحار الانوار ٥٢ / ٣٠٥ از كتاب سيد على بن عبد الحميد نيلى از امام باقر ( ٧ ) روايت مي‌كند : « هنگامى كه لشكر سفيانى به زمين فرو رود . . . و قائم ( ٧ ) در آن روز در مكه و كنار كعبه - در حالى كه بدان پناه آورده - است و مي‌فرمايد : من ولى خدايم . . .

پس بين ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند . او پيمانى از رسول‌خدا ( ٦ ) - كه پدران او دست به دست آن را به او رسانده‌اند - با خود به همراه دارد .

اگر چيزى از آن بر مردم مشتبه شود ، نداى آسمانى كه به نام او و پدرش خواهد بود ، بر ايشان مشتبه نخواهد شد . »

٩ . امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ساقى امت در محشر

مائة منقبة / ٢٤ از عبدالله‌بن‌عمر روايت مي‌كند كه رسول‌خدا ( ٦ ) به حضرت امير ( ٧ ) فرمودند : « يا علي ! من هشدار دهنده‌ى امتم و تو هدايتگر آن ، حسن پيشوا و حسين كسى است كه آنان را سوق مي‌دهد ، على بن الحسين گرد آورنده‌ى آن و محمد بن على عارف آن ، جعفر