فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٤١٥

اين حديث شريف از تفاصيلى مهم از اختلاف در سرزمين‌هاى عربي ، نزاع اصهب ، ابقع و سفيانى بر سر سلطه در دمشق ، سيطره‌ى سفيانى بر سوريه ، ارسال لشكر به عراق و حجاز ، ظهور و حركت امام مهدي ( ٧ ) از مكه به عراق و درگيرى ايشان در دمشق حكايت مي‌كند . علاوه بر آنكه تصريح دارد كه پنجاه زن در ميان وزراى آن حضرت حضور دارند .

بنى ذنب الحمار و مضر ياران سفياني‌اند ، ولى دچار اختلاف مي‌شوند . اينان كنايه از قريش و هم پيمانان آنها از قبائل مضر هستند ، همان كسانى كه از اهل‌بيت ( : ) منحرفند .

تنها ايرادى كه به اين حديث تصوّر مي‌شود آن است كه سند آن در تفسير عياشى مرسل است ، ليكن پاسخ مي‌دهيم كه اين ضعف به وسيله‌ى طرق ديگر روايت - از جمله غيبت نعمانى / ٢٧٩ - كه برخى هم صحيح است جبران مي‌شود .

و اما اينكه در روايت نعمانى سخن از پنجاه زن به ميان نيامده است را با تعويض سند و اطمينان به صدور مي‌توان حل كرد .

در اينجا سؤالى مطرح مي‌شود : آيا زن مي‌تواند حاكم شود ؟ جواب آن است كه عموم فقهاى مذاهب فتوى به عدم جواز آن مي‌دهند و به نصوص شرعى استدلال مي‌كنند ،

و علّتى كه براى آن ذكر مي‌كنند آن است كه زن زود تحت تأثير قرار مي‌گيرد و منصب قضاوت و وزارت نيازمند توانى بالاتر است .

ليكن با اين فتاوى نمي‌توان امام زمان ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) را كه از سوى پروردگار راهنمايى مي‌شود

الزام نمود .

حضور زنان با ايمان در ميان وزراى آن حضرت مي‌فهماند كه زن نيز توانايى آن را دارد كه از ياران خاص ايشان باشد و در زمان ايشان حكمران شود .

و اين امرى است كه هيچ زنى در تاريخ مجتمعات و نظام‌هاى حكومتى بدان دست نيافته است ، لذا اين حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) است كه ستم بر زنان را پايان مي‌دهد و گوهر انسانيت وى را آشكار مي‌سازد .