غيبت نعمانى / ١٨٠ از محمد بن ابى يعقوب بلخى از آن حضرت نقل مي‌كند : « شما به آنچه شديدتر و بزرگتر است آزموده خواهيد شد ، ( ١ ) ( ١ ) . احتمال مي‌رود پيش از اين عبارت ، امام رضا ( ٧ ) سخن از امامت پسرشان امام جواد ( ٧ ) در خردسالى به ميان آورده باشند و اينكه اين امر براى بسيارى گران خواهد آمد ، و بعد از آن سخن از امام مهدي ( ٧ ) و گران‌تر بودن آن بر مردم رانده باشند . م

به جنين در شكم مادر و شيرخوار ، تا جايى كه گفته شود : ناپديد شد و مرد ، و گويند : امامى در كار نيست ، و حال آنكه رسول‌خدا ( ٦ ) غائب شد و غائب شد و غائب شد ( ٢ ) ( ٢ ) . ممكن است اشاره به غيبت‌هاى متعدد پيامبر ( ٦ ) در غار حرا ، شعب ابى طالب ( ٧ ) و غارى كه به هنگام هجرت بدان رفتند باشد ، و اينكه اينان كه حضرت مهدي ( ٧ ) را به خاطر غيبت منكر مي‌شوند ، پيامبر ( ٦ ) را با وجود غيبت‌هاى متعدد ، انكار نكردند ، ر . ك به بحار الانوار ٥١ / ١٥٥ . م

، و من خواهم مرد . »

الهداية الكبرى / ٣٦٤ از ريان بن صلت : « از امام رضا ( ٧ ) شنيدم : قائم مهدي ، پسر حسن است ، كسى پس از غيبت او را نمي‌بيند و نامش را نمي‌برد ، تا آنكه [ ظهور كند و ] او را ببيند و نامش را اعلان كند و تمام خلق بشنوند .

گفتيم : اى آقاى ما ! آيا مي‌توانيم بگوييم صاحب غيبت ، صاحب الزمان و مهدي ؟ فرمودند : اين‌ها همه جايز است ، شما را از تصريح به نام او نهى نمودم تا آن نام از دشمنان ما مخفى باشد ، و نشناسند . »

كافى ١ / ٣٣٣ از ريان نقل مي‌كند : « از امام رضا ( ٧ ) درباره‌ى قائم سؤال شد و ايشان فرمودند : او ديده نشود و نامش را نبرند . »

رجال كشى / ٤٧٥ از حسن بن قياما صيرفي : « در سال ١٩٣ حج گزاردم و به امام رضا ( ٧ ) گفتم : فدايت گردم ، پدرتان چه شد ؟ ( ٣ ) ( ٣ ) . وى تحت تأثير فتنه‌ى واقفيه كه مي‌گفتند امام كاظم ( ٧ ) از دنيا نرفته ، قرار داشته است . م

فرمودند : بسان پدرانش از دنيا رفت .

عرض كردم : با حديثى كه يعقوب بن شعيب از ابو بصير از امام صادق ( ٧ ) برايم نقل كرد : اگر كسى نزد شما آمد و خبر داد اين پسرم از دنيا رفته ، او را كفن كرده‌اند ، به خاك سپرده‌اند و دستانشان را از خاك قبر او تكانده‌اند ، تصديق نكنيد - چه كنم ؟

امام رضا ( ٧ ) فرمودند : ابو بصير دروغ گفته است ، ايشان اين گونه نفرموده‌اند ، بلكه فرمودند :