به بيمارى سختى دچار شد كه از او قطع اميد كردند . آنان به بت پرستان توسّل جستند تا شايد نفعى برايشان داشته باشد ، ليكن تأثيرى نداشت ، از اين رو به دنبال الياس فرستادند تا از كوه به زير آيد و شفيع آنان شود ، او هم پذيرفت و پائين آمد ، و به دعاى او خداوند پسر پادشاه را شفا داد و باران فرستاد . . .

الياس اليسع را وصى قرار داد ، و خداوند براى الياس بال روياند و جامه‌ى نور به او پوشانيد و به آسمان بالا برد ، او ردايش را از آسمان براى اليسع انداخت ، و خداوند اليسع را بر بني‌اسرائيل پيامبرى داد ، و به دو وحى نمود و او را يارى رساند ، بني‌اسرائيل هم او را احترام مي‌كردند و به وسيله‌ى او رهنمون مي‌شدند . »

علامه‌ى مجلسي ( رحمه الله ) در ادامه سخن طبرسى را كه نقل قول برخى مفسّرين است و با مطلب بالا تفاوت‌هايى دارد مي‌آورد : « خداوند او را از ميان مردم بالا برد ، و لذّت غذا و نوشيدنى را از او گرفت . به او بال داد ، و او به بشرى فرشته گونه و زمينى آسمانى تبديل شد . بر آن پادشاه و قومش دشمنشان را مسلّط گرداند كه پادشاه و همسرش را كشتند . اليسع را نيز به رسالت بر آنان فرستاد ، بني‌اسرائيل هم به او ايمان آوردند ، و او را احترام گذارده به دستوراتش

عمل كردند . »

بحار الانوار ١٣ / ٣٩٩ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « حاكم بني‌اسرائيل عاشق زنى از قومى بت پرست از غير بني‌اسرائيل شد ، و از او خواستگارى كرد ، آن زن گفت : به شرط آنكه بتى را با خود به سرزمين شما بياورم و آن را در آنجا بپرستم ، او ابا كرد ، ولى هم چنان اصرار به ازدواج داشت تا اينكه شرط آن زن را پذيرفت ، و با بتش او را به شهر خود آورد ، هشتصد مرد نيز كه آن بت را عبادت مي‌كردند با او آمدند . . .

پس قحطى آنان را فرا گرفت ، و به الياس توسّل جستند ، پادشاه توبه‌اى شايسته كرد تا آنجا كه جامه‌اى مويين در بر نمود ، و خداوند باران و بركت را بر آنان فرو فرستاد . »

نگارنده : اين روايات از جهت سندى دچار ضعف هستند و به اسرائيليات مي‌مانند . ديگر از مطالب سؤال برانگيز هدايت يافتن و ايمان آوردن بني‌اسرائيل به الياس و اليسع است ، و اينكه يهوديان خود بر خود حكمرانى مي‌كردند ، در حالى كه تحت حكومت روم بودند و قلعه‌ى بعلبك