روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦٤ - ترجمه

و نبودى تو اميد مى‌داشتى كه بيفگنند سوى تو كتاب قرآن مگر رحمتى از خداوند تو [١]،مباش يار [٢]كافران را.

و نگردانند [٣]تو را از نشانه‌هاى خداى پس ازآن‌كه فروفرستادند سوى تو،و بخوان [٤]با خداى تو [٥]و مباش از مشركان.

و مخوان با خداى-عزّ و جلّ-خداى ديگر،نيست خداى مگر او،همه چيزى هلاك شونده است مگر هستى و ذات او،او راست حكم و با او گردانندتان [٦].

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ،آنگه رسول را-عليه السّلام-گفت بگو اين كافران را بر سبيل تنبيه و تذكير نعمت من بر ايشان: أَ رَأَيْتُمْ ،نبينى [٧]؟و«رؤيت»،به معنى علم است،يعنى دانسته هستى [٨]،چنان كه يكى از ما گويد:حقيقت دانى و نيك شناخته هستى [٩]و مانند اين [١٠]،كه اگر خداى اين شب تاريك بر شما هميشه كند و بدارد تا به روز قيامت،كيست جز خداى كه روزى [١١]روشن بيارد تا شما در او تصرّف كنى در معاش و طلب روزى كنى [١٢]،هيچ جواب نتوانى دادن از اين سؤال،جز آن‌كه [١٣]كس نيست كه بر اين قادر باشد جز خداى،آنگه حجّت بر شما متوجّه شود.و اين احتجاجى است و استدلالى بر وجه تقرير كه خداى تعالى مى‌كند بر توحيدش.

و اين آيت دليل است بر بطلان[قول] [١٤]اصحاب معارف كه گفتند:معارف ضرورى است،چه اگر ضرورى بودى به روى [١٥]احتجاج و استدلال و تذكير و تنبيه