آنگه رسول را گفت بگو اين منافقان را و سست اعتقادان را كه [٤]: لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرٰارُ ،كه شما را سود ندارد گريختن،اگر بگريزى از مرگ يا از كشتن. وَ إِذاً [٥]،و پس آنگه شما را تمتّع و برخوردارى ندهند الّا اندكى.

گفتند:وقتى در شهرى كه عبد الملك مروان [٦]بود وباى [٧]پديد آمد.او برخاست و از شهر بيرون آمد تا به شهرى ديگر رود.در راه يكى از پيش او بر افتاد و او را گفت:چرا از شهر بيرون آمدى [٨]؟گفت:و باست آنجا.گفت،نه خداى مى‌گويد:

قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرٰارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَ إِذاً لاٰ تُمَتَّعُونَ إِلاّٰ قَلِيلاً ! عبد الملك گفت:ذاك [٩]القليل نطلب،به طلب آن اندك مى‌رويم،و مراد به قليل در آيت وقت آجال است،و دنيا همه به‌يك‌بار [١٠]قليل است.

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللّٰهِ ،بگو كيست كه شما را نگاه دارد از خداى! إِنْ أَرٰادَ بِكُمْ سُوءاً ،اگر به شما بدى خواهد از هلاك و نكبات و آنچه تعلّق به خداى دارد يا به شما[٢٤٧-ر]رحمتى خواهد [١١].

آنگه گفت:ايشان خويشتن را بدون خداى ولىّ و يارى [١٢]نيابند تا بدانند و اعتماد بر او كنند،و طمع ازآن‌كه دون اوست ببرند.

قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنْكُمْ ،گفت:خداى داند آنان را كه مردم را از [١٣]شما

[١] .آط،آب،آج،لب،مش:گفتند.

[٢] .آط:مدارى،آب،آج،لب،مش،كا:مداريد.

[٣] .لب:بگذارند،آط:نگزارند،كا:كه از آن بپرسند.

[٤] .آط،آب،آج،لب،مش:را قُلْ .

[٥] .آط،آب،آج،لب،مش+ لاٰ تُمَتَّعُونَ إِلاّٰ قَلِيلاً .

[٦] .آط،آب،آج،لب،مش+در آنجا.

[٧] .آب،مش:و بايى.

[٨] .آط،آب،آج،لب،مش:آمده‌اى.

[٩] .اساس:به صورت«ذلك»هم خوانده مى‌شود.

[١٠] .آط،آب،آج،لب،مش+نعمت او.

[١١] .آط،آب،آج،لب،مش،كا+ وَ لاٰ يَجِدُونَ لَهُمْ ،آج،لب+آنگه به شما بدى خواهد از هلاك و آنچه تعلّق به خداى دارد يا به شما رحمتى.

[١٢] .آط،آب،آج،لب،مش،كا:و يارى و ياورى.

[١٣] .آط،آب،آج،لب،مش،كا:كه از.