روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٣ - ترجمه

ايشانند كه بدهندشان مزد ايشان دو بار بدانچه صبر كردند،و بازمى‌داشتند به نيكى بدى را،و از آنچه روزى كرديمشان [١]نفقه كنند [٢].

و چون بشنوند [٣]سخن بيهوده و فحش،روى بگردانند از آن،و گويند ما راست كردار ما،و شما راست كردار شما،سلام باد بر شما نجوييم ما جاهلان را.

به‌درستى كه تو نتوانى نمود راه آن را كه تو دوست دارى،و لكن خداى راه نمايد آن را كه خواهد،و او داناتر است به راهيابندگان [٤].

و گفتند:اگر پس‌روى [٥]كنيم راه راست را با تو،بربايند [٦]ما را و بيرون كنند از مكّه [٧]زمين ما،اى [٨]نداديم تمكين و جايى ايشان را مكّه و حرم ايمن [٩]،گرد كنندشان [١٠]سوى مكّه ميوه‌ها، همه چيزى روزى‌دادنى از نزديك ما،و لكن بيشتر ايشان نمى‌دانند؟ و چندا [١١]كه هلاك كرديم ما از اهل شهرى،دنه گرفته شد زندگانى آن [١٢]،آن‌كه آرامگاههاى ايشان ننشستند در او از پس ايشان مگر اندكى،و بوديم ما ميراث‌گيرندگان [١٣][١٨٧-ر].