روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣ - ترجمه

من رسيد آنچه گفتى و براى آن فرود آمدم تا تو را اين بگويم،نگر [١]تمنّاى اين نكنى كه ثواب يك تسبيح كه بندۀ مؤمن از دل بگويد به نزديك خداى تعالى بيش از اين و به از اين باشد.مرد گفت:[١٦٨-پ]خداى تعالى غمانت [٢]ببراد [٣]چنان كه غم [٤]من ببردى به اين گفتار.

مبرد گفت:هرچه از خويشتن ابانت كند،عرب و را ناطق و متكلّم خوانند بر توسّع،چنان كه رؤبه گفت:

لو انني علّمت [٥]علم الحكل علم سليمان كلام النمل
حَتّٰى إِذٰا أَتَوْا عَلىٰ وٰادِ النَّمْلِ ،تا آنگه كه آمدند به [٦]وادى مور [٧].

وهب منبّه گفت از كعب الاحبار،كه او گفت:سليمان-عليه السّلام-چون بر نشستى،جمله خدم و حشم را با خود ببردى،و در پيش بساط او ايشان را بساطى بود كه برآن هركس به كار خود [٨]مشغول بودى از نان پختن و طبخ كردن.و برآن بساط مى‌دانى بود كه بر او اسبان تاختندى،و باد ايشان را برگرفتى و آنجا بردى كه سليمان-عليه السّلام-فرمودى.

يك روز باد را فرمود تا او را از اصطخر [٩]بر گرفت تا به يمن برد.در راه به مدينۀ رسول بگذشت،گفت:اين سراى هجرت پيغامبرى است در آخر زمان،خنك آن را [١٠]كه او را دريابد و به او ايمان آرد و او را متابعت كند و به او اقتدار كند.

چون به مكّه رسيد،پيرامن [١١]خانۀ كعبه بت مى‌پرستيدند.سليمان [١٢]آنجا بگذشت،خانۀ كعبه در [١٣]خداى بناليد-و اين يا بر طريق توسّع باشد و مجاز،يا حوالت بر فريشتگان موكّل باشد كه بر خانه هستند [١٤]-گفت:بار خدايا!پيغامبرى از