«دابّة الارض»بيست [١]گز بالاى او باشد.هيچ طالب او را در نيابد،و هيچ [٢]از او فايت نشود.مؤمن را بر روى علامت زند،و كافر را بر روى داغ نهد.عصاى موسى با او باشد و خاتم سليمان [٣].

ابو هريره روايت كرد كه،رسول-عليه السّلام-گفت:«دابّة الارض»چون برون [٤]آيد عصاى موسى با او باشد و انگشترين [٥]سليمان.به انگشترى سليمان روى مؤمن را نقش كند و مهر،و به عصاى موسى كافر را بكشد [٦].و چون مؤمنان و كافران بر او حاضر آيند،ايشان را از يكديگر بشناسد،مؤمن را گويد:يا مؤمن!و كافر را گويد:

يا كافر! عبد اللّه عمر گفت:«دابّة الارض»،شب جمع [٧]برون [٨]آيد،يعنى شب عيد كه حاجيان از مكّه به منا شوند [٩]،و مردم از پيش او و پس او مى‌روند،هيچ منافق نباشد و الّا او مهار در بينى‌اش كند [١٠]،و هيچ مؤمن نباشد و الّا كه اكرامش كند.

از اميرالمؤمنين على-عليه السّلام-پرسيدند [١١]صفت«دابّة الارض»،كه او دنبال دارد يا نه [١٢]ندارد؟گفت:او دنبال ندارد،و وبر و پشم [١٣]ندارد،انّما او محاسن دارد چنان كه [١٤]مردان شما.و اين اخبارى است از طريق عامّۀ مخالفان و موافق اخبارى است كه آمد [١٥]از طرق [١٦].اصحاب ما كه گفتند [١٧]:«دابّة»،كنايت است از صاحب الزّمان كه مهدىّ امّت است.

حذيفة بن اليمان [١٨]گفت،رسول را پرسيدم كه:يا رسول اللّه!اين«دابّة» [١٩]كجا

[١] .كا:شصت.

[٢] .مش،كا+هارب.

[٣] .آب،آز،مش،عليهما السّلام.

[٤] .آج،لب،آل،كا:بيرون.

[٥] .آب،آج،لب،آز،آل،مش،كا:انگشترى.

[٦] .كا:بشكند.

[٧] .آب،آز،آل،مش،كا:جمعه.

[٨] .آب،آز،آل،مش،كا:بيرون.

[٩] .آل:روند.

[١٠] .آل:كشد.

[١١] .آب،آز+از،مش+كه.

[١٢] .آب،آج،لب،آز،آل،مش:ندارد.

[١٣] .آج،لب،آل:و برو پشم،مش:و در بر پشم.

[١٤] .آج،لب،آل:چون.

[١٥] .آب،آز:آمده.

[١٦] .مش:طريق.

[١٧] .آب،آز:گفته‌اند.

[١٨] .آب،آل،آز:حذيفة بن اليمانى،آج،كا،لب:حذيفة اليمانى.

[١٩] .آب،آز+الارض از.