يا مى‌گويند فرابافت [١]محمّد قرآن را،بلكه او حقّ و راست است از خداى تو تا بيم كنى گروهى را كه نيامد بديشان از بيم‌كننده از پيش تو تا مگر ايشان راه يابند.

خداى-عزّ و جلّ-آن است كه بيافريد آسمانها و زمين و آنچه ميان آسمان و زمين است در شش روز،پس راست بيستاد و مستولى گشت [٢]بر عرش،نيست [٣]شما را از جز او از [٤]دوستى و نه شفيعى [٥]، اى نگيريد پند [٦]و ياد نياوريد.

تدبير مى‌كند كار و فرمان را از آسمان سوى زمين،پس بر مى‌شود سوى او در روزى كه بود اندازۀ آن هزار سال از آنچه بر شمريد شما.

آن است دانندۀ نهان [٧]و آشكار بى‌همتا و بخشاينده.

آن‌كه نيكو كرد هر چيزى را آفرينش او،و اوّل بيافريد [٨]مردم را [٩]از گل.

پس كرد زادۀ او از آبى بيرون كشيده از پشت مرد،از آبى خوار و ضعيف [١٠].

پس راست [١١]گردانيد او را مردمى،و در دميد در او از روح او [١٢]تا زنده شد و

[١] .آط،آب،مش:كه فرا بافته.

[٢] .آط،آج،لب:پس بن.....اى،آب،مش:پس مساوى شد.

[٣] .آط+مر.

[٤] .آط،آج،لب:هيچ.

[٥] .آب،مش:شفاعت خواهى.

[٦] .آط،آج،لب:چرايند نگيريد.

[٧] .آط،آج،لب:نهانها.

[٨] .آط،آج،لب،مش:و ابتدا كرد آفريدن.

[٩] .آط،آب،آج،مش:آدمى را.

[١٠] .آط،آج،لب:از آب گنده،آب،مش:آبى ضعيف.

[١١] .آط،آج،لب:راست اندام.

[١٢] .آط،آج،لب:خود.