آنگه خطاب كرد با رسول،گفت: يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ ،اى پيغامبر بركشيدۀ رفيع منزلت! إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً ،ما فرستاديم تو را شاهدا [١]،تا گواه باشى بر خلقان،و براى ايشان و بر ايشان گواهى دهى [٢]،چنان كه گفت: فَكَيْفَ إِذٰا جِئْنٰا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنٰا بِكَ عَلىٰ هٰؤُلاٰءِ شَهِيداً [٣].

وَ مُبَشِّراً ،و مژده‌دهنده مؤمنان را و مطيعان را. وَ نَذِيراً ،و ترسانندۀ كافران و عاصيان را.

وَ دٰاعِياً إِلَى اللّٰهِ ،و بازخوانندۀ با خداى به [٤]فرمان او [٥]،و چراغى[٢٦٠-پ]روشن تا اهل دين را بدو هدايت باشد در ظلمت ضلالت.

و نصب جمله بر حال است از مفعول به،و آن«كاف»است في قوله: إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ .

جابر عبد اللّه انصارى گفت:چون إِنّٰا فَتَحْنٰا [٦]فرود آمد،صحابه گفتند:يا رسول اللّه!هنيئا لك هذه العارفة،اين نعمت تو را گوارنده باد،فما لنا،نصيب ما [٧]چيست؟خداى تعالى اين آيت فرستاد: وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلاً كَبِيراً ،و مژده ده مؤمنان را به آن‌كه ايشان را فضلى بزرگوار خواهد بودن و ثوابى جزيل.

وَ لاٰ تُطِعِ الْكٰافِرِينَ وَ الْمُنٰافِقِينَ ،و تو اى محمّد فرمان كافران و منافقان مبر.

وَ دَعْ أَذٰاهُمْ ،و رها كن آن رنجى كه از ايشان به تو رسيد،و بر بليّت ايشان صبر كن و مكافات مكن ايشان را تا وقت باشد.و اين [٨]پيش از آيت قتال آمد،و چون آيت قتال آمد،اين آيت را منسوخ كرد [٩]حكما. وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ،و توكّل بر خداى كن و اعتماد.

[١] .آج،لب:شاهد.

[٢] .آط:گواهى دهد،آج،لب،كا:گواهى دهى.

[٣] .سورۀ نساء(٤)آيۀ ٤١.

[٤] .آط،آج،لب:با او به.

[٥] .آط،آج،لب،كا+ وَ سِرٰاجاً مُنِيراً .

[٦] .سورۀ فتح(٤٨)آيۀ ١.

[٧] .آط،آج،لب+را،كا+گو.

[٨] .آج،لب،كا+آيت.

[٩] .آج،لب:كردند.