رحمت. لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمٰاتِ إِلَى النُّورِ ،تا بيرون آرد شما را از تاريكى كفر و معصيت به نور ايمان و طاعت،به [١]الطاف و توفيق و اقدار [٢]و تمكين. وَ كٰانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً ،و او به مؤمنان رحيم بوده است هميشه.

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلاٰمٌ ،تحيّت ايشان و خطاب ايشان [٣]،يعنى مؤمنان آن روز كه با جوار رحمت او روند و ملاقات باشد ايشان را سلام بود از خداى-جلّ جلاله-و از فريشتگان.

و ابو حمزة الثّمالىّ گفت: يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ ،ضمير راجع است با ملك‌الموت كناية عن غير مذكور،آن روز [٤]كه ببينند [٥]ملك‌الموت را.و بر قول آن‌كس كه گفت:

ضمير راجع است با نام خداى،و اين ملاقات با خداى است [٦]،تفسير«لقا»آن باشد كه برفت چند جايگاه [٧]،و بيان كرد كه [٨]كنايت راجع است با ملك‌الموت،قوله:

اَلَّذِينَ تَتَوَفّٰاهُمُ الْمَلاٰئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلاٰمٌ عَلَيْكُمْ [٩].

البراء بن عازب گفت در اين آيت:مراد آن است كه چون ملك‌الموت را بينند [١٠].آنگه [١١]گفت:او جان هيچ بندۀ مؤمن بر ندارد الّا و سلام [١٢]كند بر او.

عبد اللّه مسعود گفت:ملك‌الموت چون به نزديك بندۀ مؤمن رسد،گويد:السّلام عليك ربّك يقرئك السّلام،خدايت سلام مى‌گويد.

وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً [١٣] ،و نهاده و بجارده است براى [١٤]ايشان مزدى كريم،با

[١] .آج،لب:و.

[٢] .آط،آب،آج،لب،مش:اقتدار.

[٣] .اساس+ايشان،به قياس با ديگر نسخه بدلها،زايد مى‌نمايد.

[٤] .آط،آب،آج،لب،مش:روزى.

[٥] .آط،آج،لب:ببيند،آب:بيند.

[٦] .آط،آج،لب:ملاقات خداست.

[٧] .آط،آب،آج،لب:جاى.

[٨] .آط،آب،آج،لب:بيان آن‌كه.

[٩] .سورۀ نحل(١٦)آيۀ ٣٢.

[١٠] .آج،لب:ببينند.

[١١] .آط،آب،آج،لب،مش+او.

[١٢] .آط:و الّا و سلام.

[١٣] .مش+بار الها!مغفرت كن كاتب اين كتاب را،و مالكش را،و قارى را به حرمت محمّد و آل محمّد- سلام اللّه عليهم. گر به هم بر زده بينى خط من عيب مكن كه مرا محنت ايّام به هم بر زده كرد كتبه شهاب الدين.

[١٤] .نسخۀ«آب»در اين جا پايان مى‌پذيرد.