روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٢ - ترجمه
گفت اى خداوند من!يارى ده مرا بر گروه مفسدان.
و چون آمدند رسولان ما به ابراهيم-عليه السّلام-با بشارت،گفتند كه:ما هلاككنندهايم [١]اهل اين ديه [٢]را،بهدرستى كه اهل اين [٣]هستند ستمكاران.
[٤] گفت ابراهيم بهدرستى كه در اينجاست لوط -عليه السّلام-گفتند:ما داناتريم به كسى كه در آنجا [٥]،برهانيم او را و اهلش را الّا زنش را كه او از جملۀ ماندگان [٦]باشد.
چون آمدند رسولان ما به لوط،اندوهگن [٧]شد به ايشان و دلتنگ شد به ايشان،گفتند:مترس و اندوه مدار كه ما برهانيم تو را و اهلت را،مگر زنت را كه او از جملۀ ماندگان [٨]باشد.
ما فروفرستيم [٩]بر اهل اين ديه عذابى از آسمان به آن [١٠]فسق[كه] [١١]كردند [١٢].
و بگذاشتيم [١٣]ما از آن دليلى روشن براى قومى كه خرد دارند [١٤].
[١] .آط،آج،لب:هلاك مىكنيم.
[٢] .آط،آج لب:شهر.
[٣] .آط،آج،لب:آن،آب،مش:اهل اين ديه.
[٤] .اساس:ازاينپس،چند صفحه افتادگى دارد،از آط،افزوده شد.
[٥] .آب:اين جا.
[٦] .آب،مش:پسماندگان.
[٧] .آب،مش:دلتنگ.
[٨] .آب،مش:پسماندگان.
[٩] .آب،مش:فروفرستندهايم.
[١٠] .مش:به آنچه بودند كه،آج،لب:به آنچه هستند كه.
[١١] .آط:ندارد،از آب افزوده شد.
[١٢] .آب،مش:مىكردند،آج،لب:مىكنند.
[١٣] .آب،مش:كه ترك كرديم.
[١٤] .آب،مش:كه عقل كار مىبندند.