روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٢ - ترجمه

سليمان صد فرسنگ بود [١]،بيست و پنج فرسنگ انس را بود،و بيست و پنج فرسنگ جنّ را،و بيست و پنج فرسنگ وحش را،و بيست و پنج فرسنگ مرغان را.و او را هزار خانه بود از آبگينه بر چوب نهاده،سيصد [٢]خانه را زنان آزاد در [٣]بودند و هفتصد خانه را كنيزكان،و او بفرمودى تا باد عاصف ايشان را بر گرفتى و باد نرم ايشان را ببردى،وحى كردند به او كه:ما تقدير كرديم كه در ملك [٤]هيچ‌كس چيزى نگويد و الّا باد آواز [٥]به گوش تو رساند.

مقاتل گفت:جنّيان براى او بساطى بافتند از زر و ابريشم يك فرسنگ در يك فرسنگ.و او را سريرى بود زرّين،آن سرير بر ميان آن بساط بنهادندى [٦]،و سه هزار كرسى از زر و سيم پيرامن آن سرير بنهادندى.پيغامبران برآن كرسيهاى زرّين نشستندى و علما بر كرسيهاى سيم،و گردبرگرد ايشان انس بايستادندى [٧]،و از پس ايشان جنّ بايستادندى [٨]،و از بالاى سر ايشان مرغان پر در پر كشيدندى [٩]چنان كه آفتاب بر اين بساط نيوفتادى [١٠]،و باد صبا[بساط] [١١]برداشتى،بامداد يك‌ماهه راه ببردى،و نماز شام يك‌ماهه [١٢]بازآوردى.

وهب منبّه گفت:يك روز سليمان-عليه السّلام-بر اين مرتبه كه گفتيم به برزگرى [١٣]بگذشت و او زمين مى‌سپرد،بر نگريست [١٤]سليمان را ديد با اين جلالت، گفت:سبحان الله لقد اوتى آل داود ملكا عظيما،آل داود را ملكى عظيم دادند.

حق‌تعالى باد را بفرمود [١٥]تا آواز او به گوش سليمان برسانيد.سليمان باد را گفت:بساط فرونه.باد بساط [١٦]فرونهاد.او برزگر [١٧]را بخواند و گفت:به سمع [١٨]