آنگه گفت: وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَ رَسُولِهِ ،گفت:و هركس كه از شما طاعت خداى و رسول دارد و عمل صالح كند،مزدش دوباره بدهيم و براى او ببجارديم [٧]مزدى كريم و ثوابى جزيل.

اگر گويند:چرا ثواب و عقاب [٨]مضاعف آمد؟گوييم بعضى گفتند:براى علوّ [٩]منزلت ايشان و اتّصال ايشان به رسول-عليه السّلام-چنان كه در شاهد،احسان و اساءت معتبران نه به آن منزلت باشد كه كار اراذل،و جزاى افعال ايشان از نيك و بد بر يك حدّ نبود.و جواب معتمد از اين آن است كه:خداى تعالى دانست كه اعمال ايشان از نيك و بد بر وجهى واقع خواهد بودن كه مستحقّ ضعفى يا دو ضعف از جزا شوند از ثواب و عقاب،چه قلّت و كثرت ثواب بر مذهب درست به مجرّد فعل نيست [١٠]،بر وقوع فعل است على وجه دون آخر.

و در شاذّ،عاصم الجحدرىّ خواند [١١]:«من تأت»،و«من تقنت»،بالتّاء فيهما نظرا الى المعنى.و جملۀ قرّاء برخلاف اين‌اند.

و روايت كرده‌اند از ابن عامر و يعقوب:قرائت«تا»في قوله:«تقنت» [١٢].

و«من»لفظى است صالح واحد را و تثنيه را و جمع را و مذكّر و مؤنّث را-چنان

[١] .آط،آب،آج،لب،مش+ابو عمرو و ابو عبيده.

[٢] .آط،آج،لب،مش:گفتند،آب:گفته‌اند.

[٣] .ديگر نسخه بدلها:ندارد.

[٤] .آط،آب،آج،لب:زادت.

[٥] .آط،آب،آج،لب،مش،كا:فتكون.

[٦] .آط،آب،مش:منه.

[٧] .آط،آب،آج،لب،كا:ببجاريم،مش:بجاريم.

[٨] .آط،آب،آج،لب،مش،كا+ايشان.

[٩] .آج،لب+و.

[١٠] .آط،آب،مش+بل.

[١١] .آب:خوانده.

[١٢] .آب،مش:يقنت.