روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٧٥ - ترجمه

مى‌گفت:هركه دزدى كند دستش ببايد بريدن،و هركه قذف كند بى‌گناهى را او را حدّ بايد [١]زدند،و هركه زنا كند و زن ندارد صد تازيانه ببايد زدن او را،و هركه زنا كند و زن دارد ببايد كشتن به رجم.

قارون گفت:و اگر همه [٢]تو باشى؟گفت:و اگرچه من باشم.گفت [٣]:بنى اسرايل دعوى مى‌كنند [٤]كه تو با فلانۀ فاجر زنا كردى.

موسى-عليه السّلام-گفت:اگر او گويد،بر قول او اعتماد كنيم [٥].كس فرستادند و او را حاضر كردند.موسى-عليه السّلام-روى به او كرد و گفت:يا فلانه! اين قوم بر من اين [٦]دعوى مى‌كنند،و من تو را سوگند مى‌دهم به آن خداى كه دريا بشكافت بر بنى اسرايل و ما را برهانيد و ايشان را هلاك كرد كه،آنچه راستى [٧]است در اين حادثه بگوى.او [٨]انديشه كرد،گفت:اگر اين راست بگويم و از گناه گذشته توبه كنم،همانا خداى بر من رحمت كند.گفت:لا و اللّه!كه تو از اين حديث مبرّايى،و آنان كه اين مى‌گويند بر تو دروغ مى‌گويند،و قارون مرا جعلى داده است تا بر تو اين دروغ بگويم،و تو را به خود متّهم كنم.

موسى-عليه السّلام-روى بر زمين نهاد و گفت:

اللّهمّ ان كنت رسولك فاغضب لي ،بار خدايا!اگر من رسول توام،براى من خشم گير.جبريل آمد و گفت:خداى مى‌گويد من زمين را فرموده‌ام تا طاعت [٩]تو دارد،آنچه فرماى بفرماى [١٠]او را آنچه خواهى در حقّ او [١١].

موسى-عليه السّلام-بنى اسرايل را گفت:بدانى كه خداى تعالى مرا به قارون