گفت به‌درستى كه بدادند ما را اين بر دانشى كه نزديك من است،اى نمى‌داند [٤]كه [٥]خداى هلاك كرد از پيش او از گروهان [٦]،آن را كه او سخت‌تر بود از او بنيرو و بسيارتر بود به خواسته و سپاه؟و نپرسند از گناهان ايشان گناهكاران را.

[١٩٢-پ] پس بيرون آمد بر گروه خويش در آرايش خويش،گفتند آنان كه خواهند زندگانى اين جهان:اى‌كاشكى ما راستى [٧][مثل] [٨]آنچه بدادند قارون [٩]را،به‌درستى كه او خداوند بهره‌اى است بزرگ.

و گفتند آنان كه دادندشان [١٠]دانش،واى بر شما ثواب خداى بهتر است آن را كه ايمان آرد [١١]و كند نيكى [١٢]و فرا آن نرسد [١٣]مگر صبركنندگان.

پس به زمين فروبرديم او را و سراى او را به زمين،نبود او را از هيچ گروه كه يارى كنند او را از فرود خداى،و نبود از داد بستانندگان [١٤].

[٢] [١] .آط،آب،مش:نيكويى.

[٣] .آط:وا تو/با تو.

[٤] .آج،لب:نمى‌دانست.

[٥] .آج،لب:آن‌كه.

[٦] .آط:امّتان،آب:قرنها،آج،لب:اهل هر زمان.

[٧] .آط:كاشكى بودى ما را.

[٨] .اساس:ندارد،از آط افزوده شد.

[٩] .اساس:قرون اقارون.

[١٠] .آط:بدادند ايشان را.

[١١] .آط،آج،لب:ايمان آرند.

[١٢] .آط،آج،لب،آل:و عمل نيكو كنند.

[١٣] .آط:و پيش نبرند،آب،آج،لب:و تلقين نكنند.

[١٤] .آط،آج،لب،آل:از جمله كينه‌كشان.