و چون رسد مردمان را زيان و گزندى،بخوانند خداوند خويش را بازگردندگان سوى او [٤]پس چون بچشاند ايشان را از او رحمتى،همى گروهى [٥]از ايشان به خداوند و پروردگار خويش شرك آرند.

تا كافر و ناسپاس شوند بدانچه داده باشيم شان [٦]برخوردارى گيريد،زود [٧]كه بدانيد.

يا [٨]فروفرستاديم ما برايشان حجّتى،او سخن مى‌گويد [٩]بدانچه بودند بدان شرك مى‌آوردند.

و چون بچشانيم مردمان را رحمتى،شادمانه شوند بدان و اگر رسد ايشان را بديى [١٠]بدانچه فرا پيش داشته باشد دستهاى ايشان همى ايشان نوميد گردند از رحمت خداى.

نه مى‌بينند [١١]كه خداى تعالى بگستراند روزى آن را كه خواهد و به اندازه كند [١٢]،به‌درستى كه در آن نشانه‌هاست گروهى را كه ايمان آرند.

[١] .اساس،آط:فارقوا،به قياس با نسخه آب و با توجّه به ضبط قرآن مجيد،تصحيح شد.

[٢] .آط:دينشان.

[٣] .آب،مش:گروهان.

[٤] .آج،لب:بازشونده او.

[٥] .آج،لب+بى‌حد.

[٦] .آط،آج،لب:ما داديم ايشان را.

[٧] .آط،آج،لب:زود شود،آب،مش:زود شود.

[٨] .آط،آج،لب:اگر.

[٩] .آط،آج،لب:سخن گيرد.

[١٠] .آط،آج،لب:به ايشان بدى.

[١١] .آب،مش:آيا نديدند،آط،آج،لب:نمى‌بينى.

[١٢] .آط،آج،لب:تنگ كند.