نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٤٤ - فصل دوم نماز و برخى از مباحث آن

«همان گونه كه من نماز مى‌گزارم، نماز بخوانيد»[١] نيز قول مشهور پيامبر آن است كه محرمات نماز با تكبير آغاز مى‌شود.

٦- اماميه تكبير را به زبان عربى واجب مى‌دانند و اگر كسى نتواند به خوبى آن را ادا كند بايد آموزش ببيند، مگر آن كه وقت تنگ باشد كه در اين فرض، به هر صورت كه مى‌تواند تكبير را به عربى ادا كند[٢].

ابو حنيفه تكبير به غير عربى را جايز مى‌داند[٣] ولى پيامبر به عربى تكبير مى‌گفت و فرمان داده بود، چون او نماز بخوانند، همچنين روايت ايشان كه «تحريم نماز تكبير است» خلاف رأى ابو حنيفه مى‌باشد، زيرا آن چه عربى نيست تكبير خوانده نمى‌شود.

٧- اماميه پناه بردن به خداوند پيش از قرائت در ركعت اول را مستحب مى‌دانند ولى مالك آن را مستحب نمى‌داند و بر آن است كه استعاذه در نماز واجب، جايز نيست‌[٤].

خداوند فرموده است: «و چون قرآن بخوانى از شيطان رجيم به خدا پناه ببر.»[٥] و اين نص الهى مناسبتى با رأى مالك ندارد. پيامبر نيز پيش از قرائت مى‌فرمود: «پناه به خدا از شيطان رانده شد.»[٦] ٨- اماميه قرائت فاتحة الكتاب در نماز را واجب مى‌دانند ولى ابو حنيفه فتوى داده كه يك آيه از آن يا جزئى از آيه سوره‌اى ديگر كافى است‌[٧]. در حديث متواتر از پيامبر كه‌

[١]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ٩٥.

[٢]. التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ١٧٥ و ١٨١ و بدايه المجتهد، ج ١، ص ٩٥.

[٣]. الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٢٢٤ و بدايه المجتهد، ج ١، ص ٩٦.

[٤]. الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٢٥٦.

[٥]. نحل: ٩٨.

[٦]. التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ١٨٤، نويسنده گفته است كه اصحاب السنن و مسلم نيز روايت را آورده‌اند.

[٧]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ٩٨، الهدايه، ج ١، ص ٣١ و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٢٢٩.