نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٩٨ - فصل پنجم حج

٣٠- مرد نمى‌تواند همسر خود را از حج اسلام باز دارد. شافعى مى‌پندارد كه مرد چنين اختيارى دارد[١]؛ ولى خداوند فرموده: «و حج خانه خدا براى خدا بر مردمان است.»[٢] و پيامبر به روايت ابو هريره فرموده است: «كنيزان خدا را از مساجد خدا باز مداريد.»[٣] ٣١- وجود محرم شرط وجوب يا انجام دادن حج براى زنان نيست بلكه تضمين امنيت آنها كافى است. شافعى مى‌گويد: وجود محرم شرط به جاى آوردن حج است و (اگر محرم نيست) بايد دست كم يك زن قابل اعتماد همراه باشد و مالك يك زن را بسنده نمى‌داند. ابو حنيفه نيز وجود محرم را شرط وجوب حج مى‌انگارد[٤].

اين فقيهان به جملگى با سخن خدا مخالفت ورزيده‌اند كه «حج خانه خدا براى خدا، بر مردمان است» ٣٢- تقليد و اشعار قربانيى كه براى كشته شدن رانده مى‌شود، مستحب است اگر چه شتر باشد[٥].

ابو حنيفه اشعار را منع كرده و آن را مثله دانسته است‌[٦].

پيامبر ٦- به خلاف رأى ابو حنيفه- در ذى الحليفه چنين كرد و آنگاه به حج آغاز نمود[٧].

[١]. الام، ج ٢، ص ١١٧ و الهدايه، ج ١، ص ٩٧.

[٢]. آل عمران: ٩٧.

[٣]. التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ٢٣٦، نويسنده گفته است كه بخارى و مسلم و ابو داود، حديث را آورده‌اند.

[٤]. بداية المجتهد، ج ١، ص ٢٦٠ و الهدايه، ج ١، ص ٩٧.

[٥]. تقليد، آن است كه به گردن حيوان قربانى، نعلينى را كه در آن نماز خوانده‌اند بياويزند و اشعار زخمى كردن حيوان است.( م).

[٦]. الهداية، ج ١، ص ١١٠ و تفسير خازن، ج ١، ص ٤٦٠.

[٧]. بداية المجتهد، ج ١، ص ٣٠٤، التاج الجامع للاصول، ج ٢، ص ١٦٩ از بخارى، ابو داود و احمد ترمذى.